Wings for Life World Run (25.5 km)

Gisteren om 13:00 uur gingen er over de hele wereld zo'n 70.000 mensen van start voor de Wings for Life World Run. In o.a. Taiwan, Brazilië, Zuid-Afrika en vele plaatsen in Europa stond men klaar om zo lang mogelijk voor een achteropkomende auto te blijven. Met de trein was ik in een half uurtje in Olten waar de Zwitserse versie plaatsvond. Het was een kwartier lopen naar de verkleedgelegenheid in de ijshal en het regende zodat ik al helemaal nat was. We moesten ook op tijd op de startplaats zijn dus toen we begonnen was ik echt doornat en koud.

In de regen wachten op de start

Maar ik stond in het tweede startvak bij de eerste honderd deelnemers en een paar duizend achter mij. Had na de start dus direct ruimte om te lopen en ging snel van start. Mijn Garmin was er door alle regen eerste mee gestopt maar kon na 3 km weer aan. We liepen over de secundaire wegen rond het stadje met zo nu dan best wel een lange maar niet erg steile klim. Na 15 km kwamen we weer terug bij de start. Mijn gemiddelde tempo lag nog boven de 12 km/uur. Bij 19 km konden we in de verte de route zien waar we eerder gelopen hadden ongeveer het 12 of 13 km punt. Daar zagen we dat de lopers al ingehaald werden door de Catcher car. Een auto met op de rechterkant een apparaat gemonteerd om de chips op het startnummer af te lezen. Bij 20 km merkte ik dat het tempo naar beneden ging en ik berekende dat als ik een uur 12 km/uur loop en dan nog een uur 11 km/uur de catcher car me dan na 2 uur zou achterhalen. Die was nl. een half uur later begonnen en zou eerst 15 km/uur rijden en in het volgende uur 16 km/uur. Ik passeerde de 23 km na 1:55 en zag nog geen auto's achter me. Stevig doorzetten dus. Bij 24 km kon ik eindelijk de wagen ver achter me zien en ik werd bij 25.5 km na 2:07:30 ingehaald (de resultaten). Daar was ik heel tevreden mee en ik bleek wereldwijd bij de beste 10% te horen met een ranking van 6199e.
Daarna stevig doorwandelen en zo nu en dan een beetje draven tot de plek waar de shuttle bussen kwamen om de 5 km. In de bussen lagen blikjes drinken van de hoofdsponsor Red Bull en gouden foliedekens.
Na me omgekleed te hebben nog even op het tentenkamp naar een groot scherm gekeken waar beelden van overal vandaan te zien waren en informatie over hoeveel lopers nog niet ingehaald waren en hoever de voorste loper was. Uiteindelijk had de winnaar bijna 80 km gelopen.
Het was een mooi evenement en ik ga volgend jaar zeker weer meedoen, maar dan eens in een ander land.

Gedeelte van Veluwezoomtrail met behulp van Garmin

We wilden vandaag met z'n drieën de Veluwezoomtrail lopen, maar Edwin was herstellend van een zware griep en René had een lichte blessure. Dus het leek ons beter om er maar van af te zien. Maar ik vond het toch wel leuk en wilde het eigenlijk wel lopen, maar dan zonder de lus naar en door het Deelerwoud. Dan zou het iets van 30 km zijn. De gpx file van de trail omgezet naar een tcx file en die op mijn Garmin geladen. Het was de eerste keer dat ik zoiets deed dus ik was benieuwd. De trail kwam langs de begraafplaats in Rozendaal dus dat was mijn startpunt. Ik was pas om 11 uur weggegaan maar het was mistig en koud in m'n korte tight. Op het Rozendaalse veld kwam de zon opeens door het werd het wat warmer, maar niet voor lang; de mist sloot zich snel weer om me heen. Zo liep ik in een kleine wereld met m'n Garmin als wegwijzer. Ondertussen had ik het wel warm gekregen en was het heerlijk lopen. Ik had geen idee hoe lang en hoe ver ik liep want daarvoor moest ik eerst heel veel knopjes indrukken. Er zitten een paar flinke klimmen in het parcours en bovenaan heb ik elke keer even gerust. Aan het eind ook nog kort gewandeld om rustig wat te drinken. Maar verder zonder problemen gelopen en ik kwam best nog wel fris weer thuis. Ik bleek 35.2 km te hebben gelopen in 3:35 en totaal 663 hoogtemeters. Mooi rustig tempo dus. Een route volgen op de Garmin gaat prima en is erg leuk.

Utrechtse Heuvelrug trail (30 km) zonder tegenstanders

Nog een beetje mistig onderweg op een single track
Er hing nog een dikke mist toen Edwin, René en ik  om 8:38 u vertrokken voor de Utrechtse Heuvelrug trail. Dit is een trail route uitgezet vanaf het station Driebergen tot het station in Rhenen over 30 km. Iedereen kan deze trail lopen wanneer hij of zij dat wil, maar de stationsklokken in beide stations moeten gefotografeerd worden bij vertrek en aankomst en opgestuurd naar de organisator die een ranglijst bijhoudt. We waren vroeg vertrokken met de auto naar station Rhenen en hadden daar de trein naar Driebergen genomen. Na samen met de klok op de foto te zijn gezet op pad met de Garmin van Edwin waarin de gpx file van de route was geplaatst. Na in het begin wat opstartproblemen liepen we perfect de route hiermee. De heuvelrug is een prachtig gebied dat volkomen onbekend was voor mij. Bossen, heiden, zandverstuivingen, open velden en akkers en slechts een paar kleine weggetjes waar we over moesten. Toen de mist was opgetrokken werd het warm, maar gelukkig liepen we veel onder de bomen. Uiteindelijk bij Rhenen liepen we nog een paar kilometer over een mooi pad door de uiterwaarden en konden we na 32.7 km in 3:29 u bij het station weer de foto maken. Een pilsje in de stationsrestauratie ging er toen goed in. Dit gaan we zeker nog een keer doen. Zie de fraaie foto's van Edwin.

Dwalen op berijpte Veluwe

Vandaag was het goed loopweer; droog en geen wind. Het was wel koud. Ik had gelukkig mijn handschoenen aan maar was mijn muts vergeten, dus koude oren en een koud voorhoofd. Maar na 30 minuten was ik weer goed warm. De hei was helemaal berijpt, maar de bomen waren groen aan één kant en helemaal wit aan de ander kant, de Noordkant. Waarschijnlijk had er vannacht een koude noordenwind gewaaid. Overal lag er ook ijs. Het was allemaal erg mooi. De foto's spreken voor zich. Tijdens de loop weer een aantal keren een pad op waar ik nog nooit geweest was en dan heerlijk links en rechts dwalen. Ik kwam wel elke keer na enkele kilometers weer op een bekend pad uit heel dicht bij de plek waar ik 'vreemd gegaan' was. Een soort automatisme denk ik. Na 27.3 km in 2:39 stond ik weer voor mijn huis. Bleek het zakje op mijn broek open te staan en mijn sleutels (auto en huis) verdwenen. Kon moeilijk weer het hele stuk lopen om te gaan zoeken. Maar even later bedacht ik dat ik na ongeveer een uur even uit de broek was geweest (om het netjes te zeggen). Op de Garmin uitdraai kon ik precies zien waar ik even van het pad was afgegaan en de snelheid nul was. Dus gedoucht en aangekleed en op de fiets naar deze plek. En daar lagen mijn sleutels inderdaad. Via een andere route terug gefietst en bij thuiskomst had ik ijskoude tenen en bleek ik 25 km gefietst te hebben.'t Was een mooie dag!

Rondje Koningsweg vanaf huis- en weer in de sneeuw

Het zal eerst flink moeten dooien voordat we weer op de bospaden kunnen lopen. En dat zal nog wel even duren. Daarom opnieuw een rondje op de openbare weg. Deze keer Rondje Koningsweg vanaf huis. Het was mooi weer; flink koud maar een stralende zon. De fietspaden waren al goed schoongemaakt dus ik kon goed tempo maken. Toen ik de Kempenbergerweg opdraaide gaf mijn Garmin 6.8 km aan maar voordat ik kon zien hoelang ik daar over gedaan had ging ie uit. Waarschijnlijk niet goed op de oplader gelegd. Het is dan heel vreemd om weer zonder enige informatie te lopen. Geen idee van afstand, tijd en hartslag. Thuis de afstand ouderwets opgemeten met Gmaps Pedometer en dat bleek 22.5 km te zijn. Dat had ik gelopen in 1:50 dus flink snel...12.3 km/uur. Een goed begin van het nieuwe jaar.

Posbankloop - 27 september 2009 - Rustig aan?

Hoewel ik komende zaterdag de Zeeuwse kust marathon ga lopen, wilde ik toch de Posbankloop weer meemaken, omdat ik het vorig jaar gemist had. Ik zou heel rustig lopen en een tijd van 01:15 was een mooi doel.  Ik begon heel rustig en ontspannen te lopen maar merkte al snel dat ik de kilometers in 4:30 minuten liep. Dit tempo kon ik prima vasthouden zodat ik 22:20 minuten op de 5 km had. De Posbank op heel rustig gedaan, geen extra inspanningen geleverd, maar toch haalde ik veel mensen in.  Heuvel af daarna een zeer snelle kilometer in 4:10. Weer rustig de Muur op; toch nog de 327ste plaats van de 1750 deelnemers. De laatste 2 kilometers ook weer heel snel in lage 4 minuten per km, maar toch geen overmatige eindsprint ingezet.  Eindtijd 01:09:34 met een gemiddelde hartslag van 163 bpm. Als je de grafiek bekijkt zie je dat de hartslag ook zeer stabiel is zelfs heuvelop en bij verhoging van de snelheid. Bij de finish niet echt moe; geen hekwerk nodig om op uit te hijgen. Het was heel prettig om zo ontspannen te lopen en niet elke keer te denken dat je een goede tijd moet lopen.

Grafieken zijn touwens gemaakt op de website van Runningahead waar je de lijnen kunt smoothen wat wel nodig is als je de grafiek met GPS data van de snelheid bekijkt (de ruis om de lijn heen).  Zeer grote variatie in de meting van de Garmin, die wegvalt met deze smoothing.

Lang leve Internet

Bij de training gisteravond kreeg ik mijn Garmin Forerunner 305 niet meer aan. Ook bleek weer thuis dat het apparaat niet oplaadde en dat Sporttracks het niet herkende. Paniek! Moet ik een nieuwe kopen? Hoe moet het nou bij de marathon volgende week. Maar na 5 minuten googelen had ik het antwoord al gevonden.

Druk tegelijkertijd de knoppen MODE en RESET (linker knop met LAP) in en hij gaat weer aan volgens een antwoord op een of ander forum. En inderdaad het werkt weer.

Zoladz test

Een half jaar lang heb ik zonder hartslag monitor gelopen omdat mijn exemplaar niet meer werkte doordat de batterij verroest was en niet gemaakt kon worden. Ik heb het niet erg gemist, maar wilde voor de marathon toch wel weer eens weten hoe ik ervoor stond.
Op e-Bay een nieuw exemplaar besteld voor slechts Euro 35,- terwijl dat normaal in Nederland iets van 80 Euro kost. Had de nieuwe binnen een week in huis.

Dus direct een Zoladz test gedaan (klik hier voor meer informatie). Vijf keer vijf minuten lopen. Starten bij een hartslag van 50 slagen onder de max en dan elke keer 10 slagen hoger. Met de Garmin gemeten kun je dan makkelijk de slagen per minuut uitzetten tegen de snelheid. Dit moet een nette rechte lijn zijn en in de loop der tijd door training naar links verschuiven.
Mijn eerste meting in 2003 was een bochtige lijn. Bij de volgende metingen werd het mooi recht en meer naar links; dus minder hartslagen bij de zelfde snelheid. Ook sinds een jaar geleden loop ik iets effectiever alleen bij de hogere snelheden gaat het mis. Maar ik heb het niet helemaal goed uitgevoerd want je moet 1 of 2 minuten rusten tussen de perioden en dat heb ik bij de 3 laatste punten niet gedaan.