Muttenz marathon

Muttenz is een plaatsje vlakbij Basel gelegen in het kanton Baselland. Het regende gisterochtend toen ik erheen fietste (20 minuten) om deel te nemen aan de plaatselijke Muttenz marathon. Het werd georganiseerd dor leden van mijn hardloopclub dus allemaal bekende gezichten toen ik mijn startnummer ging ophalen. Nadat ik me had omgekleed was het gelukkig droog geworden. Ik ging echt rustig van start in deze twee ronden van 21.1 km met 500 hoogtemeters per ronde. Maar de piek lag halverwege en daarna ging het weer zo'n 10 km naar beneden. Bij 2 km begon het klimmen met een vrij steile klim, maar ik kon het tempo erin houden. Na elke heuvel ging het ook weer even, maar veel korter, naar beneden zodat je weer vaart kon maken. Ik kon alle heuvels op in rustig hardlooptempo blijven lopen en het voelde goed aan. Vlak voordat we de top bereikten was er een lange trap waar wel gewandeld moest worden.

De lange trap

Aan het begin van die trap stond een schaal met gelletjes, dus daar een van ingenomen. Bovenaan was een drinkpost en de cola smaakte goed. Vervolgens ging het bijna alleen maar naar beneden en liep ik een aantal kilomters onder de 5 minuten.

Heerlijk naar beneden rennen

Was benieuwd of me dat in de tweede ronde ook nog zou lukken. In 1:53 was ik weer op de startplaats en kon aan de tweede ronde beginnen. Deze keer ging ik de eerste steile helling wandelend omhoog om energie te sparen voor de rest, maar de verdere minder steile hellingen kon ik allemaal in tempo volbrengen. Behalve natuurlijk weer die trap. Wel weer een gel gepakt en bovenaan flink gedronken. Het lange stuk naar beneden ging nu minder snel dan de eerste keer, maar ik kon prima door blijven lopen en had geen inzinking. Laatste kilometer kon ik zelfs nog een beetje vaart maken en ik eindigde in 4:04:55 wat gezien de totaal 1000 hoogtemeters een heel redelijke tijd is. Volgens mijn blog van lang geleden zou ik 10 'Leistungskilometers' bij de afstand mogen optellen voor deze hoogtemeters dus totaal 52 km. Het was een mooie loop in fraai decor van bossen, velden en akkers met afwisselend modderige paden, steenslag en asfalt wegen.

Loopje in London

Net een lang weekend doorgebracht in London op bezoek bij mijn dochter, Julia, die daar voor haar werk een jaar gestationeerd is. Natuurlijk gingen we samen hardlopen. Zij is in voorbereiding voor de marathon komende zondag in Praag en mocht volgens haar schema maar een kort stukje lopen. Ze woont in het centrum, maar tot mijn verrassing hadden we haast geen last van het verkeer. We gingen namelijk naar het Regent's kanaal vlak bij haar huis waar je ongehinderd over het jaagpad kunt lopen. Na zo'n 4 km kwamen we bij het Victoria park waar we maar een klein rondje maakten en toen terugkeerden. Zo hadden we bij thuiskomst 8.5 km gelopen door een mooi en rustig gebied.

Julia vertelde dat ze ook haar 35 km training zo gedaan had. In het park een grote lus en dan langs het kanaal verder helemaal tot aan de Thames. Dan kun je prima over de boulevard langs de rivier rennen en op gegeven moment oversteken om in park aan andere kant nog veel kilometers te pakken.

Regent's kanaal met jaagpad

Na onze loop gingen we terug naar het kanaal naar een klein restaurantje voor het welverdiende ontbijt. Met uitzicht op een kleine sluis, die handmatig door de mensen die aan komen varen met hun boot moet worden bediend. Leuk om al die bedrijvigheid te zien vanachter de koffie en het roerei.


Dinsdagavond had ik weer mijn clubtraining. We deden een uurloop, waarbij je eerst 30 minuten en 30 seconden moet rennen op eigen tempo, maar dan hetzelfde stuk terug in 29 minuten en 30 seconden zodat je total een uur gelopen hebt. Ik ging wel niet zo hard, omdat ik ook zondag een marathon ga lopen hier in de buurt, maar moest toch flink aanpoten om die minuut korter te kunnen slechten. Leuke training en omdat ik ook de 4.5 km naar de club en weer terug had gelopen had ik total 23 km gedaan. Verder niet meer lopen tot zondag.

Kleine sluis met handbediening

Swiss Alpine marathon (S42) in Davos

Afgelopen zaterdag stond ik in Davos om 10:30 aan de start van de Swiss Alpine marathon, de S42. Ik had in 2010 al eens de K42 gelopen vanuit het plaatsje Bergün naar Davos, maar de S42 had de start en finish in Davos wat wel zo makkelijk was. Was vrijdagavond al in hotel ingeboekt en kon dus rustig aan doen. Het was prachtig weer en de eerste 10 km liepen we in een dal waar het nog wat warmer was. Ik had daar veel moeite mee en al bij 6 km in de eerste flinke klim moest ik snel overschakelen op een wandeltempo. Maar langzamerhand kwamen we hoger en hoger en werd het wat koeler. Het was een mooi landschap met veel beekjes en in de verte de hoge besneeuwde bergen. Bij 15 km begon de echte steile klim en dat ging me goed af. Ik haalde veel mensen in.

Na de top op de Scalettapas (2606 m) was een soort plateau met een smal technisch paadje dat een klein beetje naar beneden ging. Kon hier goed vaart maken en dat gedurende 5 km totdat de volgende steile klim begon. Dit ging veel moeilijker; moest zo nu en dan even stoppen omdat de hartslag te hoog werd en op de top (Sertigpas, 2739 m)aangekomen ging ik flink over mijn nek. Daarna kon ik wel mijn cola drinken en wat eten en ik kon daar lekker gemasseerd worden. Bergaf was technisch zeer lastig en schoot niet op en toen ik eindelijk wel vaart kon maken deden mijn benen pijn. Moest vaak wandelen en dat met nog 15 km tot de finish. Ik had gehoopt in 6 uur te finishen maar berekende dat het met het huidige tempo meer dan 7 uur werd. In de laatste 5 km kon ik telkens weer een stukje rennen en de allerlaatste kilometer helemaal gerend zodat ik na 7:39 u finishte na 42.9 km en 1450 hoogtemeters. Kon mijn medaille, finisher T-shirt en welverdiende 0% biertje ophalen en daar rustig van genieten.

Gisteravond hier weer een klein rondje van 11 km gelopen met 200 hoogtemeters en dat ging prima.