The Human Body Is Built for Distance

Een artikeltje in de New York Times ove hardlopen en het boek "Born to Run" van Christopher McDougall.  Hij zegt dat er veel blessures zijn bij hardlopen omdat mensen veel te hard trainen voor de stadsmarathons en dat we door de high-tech schoenen op een verkeerde manier zijn gaan lopen. Hij loopt nu altijd blootsvoets.

Een lekker zware trainingsweek

Om komende zondag toch een beetje goed voor de dag te komen op de 33 km heuvelloop in Belgie heb ik afgelopen week flink wat kilometers gemaakt.

• Het begon dinsdag met de 1x1000, 2x1500, 2x1000 meter training. Snelheden liepen op tot 14.5 km/uur en omdat ik van de club ook nog naar huis ging lopen was het totaal 17.4 km.
• Donderdag liepen we het rondje Koningsweg RDL met versnellingen: 16.2 km.
• Vrijdag een rondje Loenermark (zie kaartje) met veel klimwerk (+584 m) en in 3 uur legde ik 31 km af.
• Zondag een kort snel loopje rond de vijver in het bos in een tempo van 12 km/uur over 7.5 km.

Met een totaal dus van 72.1 km, veel hoogtemeters en veel hoge tempo's kan ik voldaan terugkijken op een zeer geslaagde trainingsweek.

Twee doden per miljoen uur hardlopen

Nadat ik de weblog van Jan had gelezen kwam ik ook een verhaal tegen over aantal uren lopen en aantal doden op The Science of Sport, een zeer interessante website trouwens. 
Hieronder een lijstje met de doden per miljoen uur sport:


Deaths per million hours:


Skydiving - 128.71
General Flying - 15.58
Motorcycling - 8.80
Scuba Diving - 1.98
Swimming (presumably competitive) - 1.07
Snowmobiling - 0.88
Motoring - 0.47
Water skiing - 0.28
Bicycling - 0.26
Airline Flying 0.15
Hunting 0.08




Running? Depending on which number you believe, the risk during marathons is between 1.8 and 2 deaths per million hours, so it's around the same as scuba diving.
 
En door het afsluiten van de wegen tijdens de marathon waren er veel minder verkeersdoden (zie plaatje).  Dus het hele jaar door marathons organiseren!

Gelezen: Dolf Jansen - Altijd verder

Dolf Jansen heeft een zeer leesbaar boek geschreven. Niet om achter elkaar uit te lezen, maar elke avond een hoofstuk. Hij schrijft zoals hij conferences geeft: chaotisch en niet chronologisch maar erg vermakelijk.  Hij is zelf een subtopper onder de hardlopers (en naar mijn idee ook onder de cabarettiers) met tijden van 2:28 op de marathon. Zijn liefde voor het hardlopen blijkt uit elk hoofdstuk; het liefst loopt hij elke dag. Als hij een voorstelling heeft in een of ander stadje in het land, loopt hij vooraf altijd een rondje. Het is dus al een paar keer voorgekomen dat hij daar verdwaalde en op het laaste moment in zijn hardloop outfit het toneel oprende. Het boek staat vol geestigheden bijvoorbeeld: "In de buurt van de 10 kilometer blijkt ook nog een verzorgingspost te zijn, met water en lauwe thee, sportdrank en stukken sinasappel en banaan. Ik ben ervaren genoeg om te weten dat je dat niet allemaal tot je hoeft te nemen, sterker nog, dat ze niet eens beledigd zijn als zo hard mogelijk langs die post loopt. Zonder iets te nemen" of: "een hersteltraining op maandag omdat de dag ervoor toch wel pittig was (gek eigenlijk, dat je van lopen herstelt door te lopen...)". En veel hardloopfilosofie: "Zoals lopen alleen al de moeite waard is om het lopen, zonder dat je presteert of een schema afwerkt of elke dag doet wat je eigenlijk zou moeten (of willen) doen. Het lopen, daar gaat het om, niet om de bestemming of het resultaat." of: "Elke marathon is anders. Elke marathon brengt pijn, hoop, wanhoop, en vreugde ook, maar nooit op dezelfde momenten, nooit op dezelfde manier. Elke marathon levert je een litteken op, maar wel een mooi litteken.
Dolf heeft ook de halve marathon in Marrakech gelopen en werd officieel 151ste, maar hij zegt dat zo'n 150 man onderweg in de race gestapt zijn dus eigenlijk was hij eerste!

Een nieuwe uitdaging

Zoals iedereen weet houd ik van uitdagingen. Ik heb weer een leuke gevonden. Op 8 november, als een grote groep CIKO lopers de halve Berenloop gaat doen op Terschelling, ga ik de 'Les 4 Cimes du Pays de Herve' lopen. Dit is een natuurloop van 33 km (630 hoogtemeters)  over landelijke, heuvelachtige wegen. De loop begint en eindigt in Battice, een plaatsje in Belgie vlak onder Maastricht. 'Cime' betekent hoogste punt en aan het hoogte profiel hieronder kun je zien wat wordt bedoeld. Inschrijving is gratis en na afloop krijgen we nog een maaltijd (een casse-croûte met producten uit de streek).
Een loper die vorig jaar mee heeft gedaan schreef in zijn verslag: "Deze Unieke maar loodzware wedstrijd mag bij geen atleet ontbreken die van berglopen en afzien houdt." Vandaar dus mijn belangstelling!

Als er nog iemand mee wil laat het me dan weten.

Mooie foto's

Stilleven in fontein

Mooie PR op halve marathon Amsterdam

Ik had het idee dat ik best eens een PR kon lopen op de halve marathon 2 weken na de Zeeuwse marathon. Afgelopen donderdag had ik ook erg goed de 6 x 1 km op de baan getraind.
Ik had het plan 4:20/km te lopen om het PR toch wel goed te verbeteren. Samen met Said naar Amsterdam vertrokken en eerst een Keniaan de marathon zien winnen in de mooie tijd van 2:06:15. We konden in het voorste vak starten en hadden dus goed de ruimte. Het was bovendien prachtig weer. Mijn tocht verliep voorspoedig met 21:08 op de 5 km, 43:06 op de 10 km, 1:05:32 op de 15 km dus allemaal op het gewenste schema. Daarna ietsjes langzamer met kilometers in 4:30 minuten, maar op 18 km al weer wat sneller en op 20 km had ik 1:27:56 en wist ik dat ik een PR zou lopen.  Mijn eindtijd was 1:33:10 wat precies een minuut sneller was dan mijn vorige PR uit oktober 2005. Kilometertijden varieerden tussen de 4:10 en de 4:30 (gemiddeld 4:24). Hartslag had een gemiddelde van 162 bpm met een max. van 173 op de laatste kilometer. Mooie constante loop dus waar ik zeer tevreden mee ben; volgende maand een aanval op het 15 km PR.
Said die wat verkouden was liep een zeer goeie 1:36:19 1:37:02 (na correctie voor autopause). Met deze tijden behoorden we tot de beste 10% van de deelnemers.