IWB Basel marathon (DNF)

Gisterochtend was het prachtig weer en ging ik om 08:30 met zo'n 400 lopers van start in de Basel marathon. Ik was niet echt goed voorbereid want was net 2 weken op vakantie geweest en had mijn hardloopschoenen vergeten. Daarvoor ook al niet veel en zeker niet lang getraind. Ook had ik last van lage rugpijn.
Vorig jaar had ik deze marathon in de mooie tijd van 3:32 gelopen; nu wilde ik rustig lopen, maar wel binnen de 4 uur. Ik ging op een lekker tempo dat rustig aanvoelde van start. Dat tempo bleek na een uur precies 12 km te zijn en de eerste ronde halve marathon had ik in 1:47:17 gelopen en ik voelde me prima. Zou ik toch weer een snelle tijd lopen? Maar op 22 km kreeg ik pijn aan de binnenkant van mijn knie en begon ook mijn rug weer pijn te doen. Het ging dus direct langzamer. Bij 23 km zat ik al 2 minuten boven het 5 min/km schema. Op 25 km werd ik misselijk en moest ik behoorlijk overgeven. De pacers voor de 3:45 kwamen al voorbij. De knie deed erg zeer en het lopen ging steeds moeilijker. Ik moest al regelmatig wandelen. Bij 28 km weer een aanval van misselijkheid. Vervolgens ook nog steken in de zij. Bij de 30 km verversingspost veel gedronken om het verloren vocht aan te vullen en ook maar een gel genomen. Nu kwamen de pacers voor de 4 uur voorbij. Ik hobbelde voort en wist dat het parcours een stukje verderop vlak langs de finish ging. Daar op 33 km uitgestapt want het had geen zin om mezelf nog 9 km te pijnigen. Eigenlijk de eerste keer in mijn 40-jarige loopcarriere dat ik een blessure heb waardoor ik niet meer kan lopen. Vandaag voelt het niet beter en ik kom moeilijk de trap op en af.
Volgende week had ik ingeschreven voor de Hoge Veluwe trailmarathon, dus als er iemand mijn startbewijs wil overnemen...?

Rozendaalse veldloop (12 km)

Zonder het te hebben afgesproken stonden we gisteren opeens met 6 (ex)CIKO'ers naast elkaar in het startvak van de Rozendaalse veldloop. Herbert, Rob, Bernard, Theo, Merlijn en ik vertrokken om 19:00 met prachtig weer voor de pittige 12 km door de bossen en over de hei van de Veluwezoom. Ik ging hard van start; het was maar 12 km tenslotte. Mijn doel was om binnen het uur te finishen. Ik liep iets harder dan 12 km/uur en harder ging niet door de heuveltjes en de zanderige passages. Het was heerlijk om hier weer te lopen. Bernard kwam op de eerste heuvel hard voorbij en verdween in de verte, maar later kreeg ik hem weer in het vizier. Kon hem alleen niet meer inhalen. Rob kwam op 8 km voorbij, maar was opeens aan het wandelen bij 10 km waar we een lang stuk omhoog moesten. Maar hij had zich herpakt en kwam vlak voor de finish in volle vaart voorbij. Mijn tijd was 56:44; ik heb het wel eens een paar minuten harder gelopen, maar dit was heel mooi. Leuk om weer meegedaan te hebben en vele bekenden te ontmoeten.

Foto van Renée Tijdink

Uitslag OCC

Vandaag vind ik pas de uitslag van de OCC op internet. Maar het is wel mooi vormgegeven zoals hieronder te zien is. Dit is de link. Als je daar op die website op een bolletje klikt krijg je de tijd, afstand en hoogte etc. Te zien is dan dat ik op het punt hieronder op de 748e plaats lig, bovenop de berg op de 921e plaats door mijn hartproblemen op de deze berg, maar aan het eind op de 906e plaats.
Van de 1200 starters waren er 90 niet gefinished.

 

OCC van UTMB (53 km) bergtrail

Afgelopen donderdag stond ik om 08:00 uur in Orsières aan de start van de OCC. De OCC is met slechts 53 km het kleinere zusje van de UTMB (168 km), CCC (101 km) en de TDS (119 km). Deze lopen worden georganiseerd door The North Face Ultra Trail du Mont Blanc (UTMB) zoals het voluit heet. De OCC werd dit jaar er voor het eerst bijgedaan; 1200 lopers konden meedoen via een verloting, maar je hoefde geen UTMB punten te hebben zoals voor de andere lopen. OCC staat voor Orsières-Champex-Chamonix, wat dus de startplaats in Zwitserland, een plaatsje onderweg en de finishplaats in Frankrijk is.
 Totaal moesten we 3300 hoogtemeters overbruggen verdeeld over twee 2000 m hoge bergen, een kleintje van 1600 m en ten slotte nog een van 1800 m

In het begin was het nog wat fris dus ik had een truitje aan, maar na 2 km rustig hardlopen kwam de eerste steile klim, brak de zon door en werd het heet, zodat mijn trui uitkon en de stokken uit mijn rugzak.

De eerste steile klim

Met een regelmatige, flinke pas ging ik zonder problemen omhoog en haalde zo veel mensen in. Na zo'n 8 km was de top en konden we vrij goed naar beneden lopen. Het was geen technisch parcours zodat ik km tijden haalde van tussen de 5 en 9 minuten. Op 13 km begon de klim naar La Giète en dit was steiler en moeilijker dan eerst, maar ik kwam goed boven. De afdaling was nu echter moeilijk. Ik ben dan zo'n beetje de langzaamste; daar ben ik niet goed in. Terwijl sommigen in volle vaart naar beneden rennen. Op 24 km na 4:30 u was de ravitailleringspost waar ik me tegoed deed en vrij lang uitrustte en ook maar even een Whatsappje stuurde naar het thuisfront. Direct daarna weer 800 m omhoog over 6 km met op de top een prachtig uitzicht op bergen met sneeuw en gletsjers.

Prachtige gletsjers

Dit was nog redelijk beloopbaar

Daarna een lange afdaling die aan het eind heel steil en vervelend werd. Gelukkig weer een drankpost om dan aan de laatste klim te beginnen. Net als een paar weken geleden in Verbier kreeg ik weer een zeer hoge hartslag bij het beklimmen van de steile helling. Om de 100 hoogtemeters moest ik even een paar minuten rusten. Na het kleine bergje kwam echter nog een grotere. Heel rustig aangedaan en gerust wanneer dat nodig was. Bij de vierde stop eindelijk eens een gel met cafeïne genomen en heel veel gedronken. Daarna ging het opeens stukken beter alsof mijn hart gewoon te weinig energie had om goed te pompen. Ik kon nu weer met rustige stappen omhoog en mijn hart bleef normaal. Dan eindelijk de top met nog een drankpost en nog 8 km te gaan. De eerste kilometers zijn erg zwaar, zeer moeilijk om te lopen. Doe zo'n 12 tot 14 minuten over een kilometer, maar op gegeven moment kan er met een flinke wandelpas naar beneden worden gelopen. Dan eindelijk een vlak en breder pad waar ik weer vaart kan maken.
Ik ben zelf verbaasd dat het dan nog zo goed gaat. Ik haal veel mensen in die wandelen of heel langzaam hardlopen. De laatste kilometer in Chamonix was erg leuk. Veel mensen langs de kant die aanmoedigen en klappen. Ik finish uiteindelijk in de officiële tijd van 12:13:36. Ik krijg m'n finishers T-shirt, vind een douche en krijg een maaltijd en check in in een hotel.
Vrijdagochtend kost het me 4 uur om met een boemeltrein met veel overstappen weer terug te komen in Orsières waar mijn auto stond. Doorgereden naar ons chalet in Porlezza, Italië en daar een rustig weekend doorgebracht.

De route van de OCC

Basler Bruggelauf (16.1 km)

Het was gisteren prachtig weer met volop zon maar niet te warm en dus een goede dag om de Basler Bruggelauf te lopen. Er zijn 5 bruggen in Basel en die gingen we allemaal een keer over; een brug twee maal en een andere brug 3 maal. Totaal gingen we dus 8 keer de Rijn over; een soort Bridge to Bridge maal 4 dus. Maar in deze loop van ook 16.1 km zitten 5 a 6 pittige klimmetjes waardoor de vaart eruit gaat. Totaal maar 108 hoogtemeters maar toch. Vorig jaar had ik deze race ook al gelopen en finishte toen in 1:18:11. Ook toen had ik de dag ervoor een andere loop gedaan, de 26,1 km Glacier3000 bergloop.
De meeste kilometers kon ik onder de 5 minuten lopen behalve de 13e km toen we nog een brug met een flink hoogteverschil over moesten en het 5:03 werd. Ik finishte nu iets sneller dan vorig jaar in 1:16:55, maar toen had ik een sanitaire stop. Was heel tevreden dat ik dit tempo had kunnen vasthouden na de inspannende halve marathon van zaterdag. Daarna rustig naar huis gefietst en niets meer gedaan.
Afstand: 16.1 km; Tijd: 1:16:55; Tempo: 4:47 min/km (range 4:19 - 5:04); Snelheid: 12.5 km/uur; Hoogtemeters: +108

Emmentaler Halbmarathon

Vanochtend naar het plaatsje Langnau im Emmental in het kanton Bern gereden om een halve marathon te lopen. Om 11 uur was de start met zo'n 200 lopers en al heel gauw moesten we klimmen. Niet heel steil dus ik kon blijven hardlopen en daarbij haalde ik heel veel mensen in. Na het eerste stukje asfalt kwamen we al gauw op een grindpad en later liepen we veel over weilanden waarbij we soms door diepe modderpoelen moesten. Ook single track paden door het bos die technisch moeilijk waren; het leek wel een trail. We kregen nu ook steile heuveltjes die ik wandelend opging. Het ging dus niet snel; op 10 km had ik al 1:10 gelopen. Daar was ook het hoogste punt van 1317 m en we aren op 800 m hoogte begonnen. Er volgde een technisch moeilijke lange afdaling over een smal glibberig pad. Ik ging soms maar een stapje opzij om de snelle jongens langs te laten. Maar op de wat betere stukken kon ik volle vaart. Het was een mooi landschap met steile heuvels en groene alpen waarin de koeien stonden die de melk voor de kaas leveren. Het was nu bewolkt maar met helder weer moet je de besneeuwde Alpen kunnen zien.

Met mooi weer zie je de Alpen

De laatste paar kilometer was weer asfalt en vrij steil naar beneden en dat loopt dan niet lekker. Pas het allerlaatste stuk van 500 m was vlak en daar kon ik weer goed tempo maken. Ik finishte in 2:09:30; sneller was voor mij niet mogelijk. Het was een prachtige loop en ga hem zeker nog een keer doen.

Over de alpenweiden

Steile heuvels

Trail Verbier St Bernard - 61 km - DNF

Vrijdagmiddag al vertrokken naar Verbier omdat ik de volgende ochtend van start ging in de Verbier trail van 61 km. Het was slecht weer en de vooruitzichten waren ook niet goed. Bij het ophalen van mijn startnummer  werd mijn rugzak die ik mee zou voeren streng gecontroleerd. Zit alles er wel in wat je nodig zou kunnen hebben. Gelukkig had ik alles. Hoorde daar al dat de grote trail van 110 km die Edwin ging lopen met 5 km was ingekort; de tweede berg was er al uitgehaald door de slechte omstandigheden. Nu vertrokken ze om 05:00 i.p.v. 01:00 uur. Op de gok naar een hotel en daar hadden ze nog een achteraf kamertje over. Natuurlijk wel opgestaan om Edwin te zien en inderdaad vond ik hem met Jacolien en Wilbert. Met de lamp op de hoofden gingen een paar honderd lopers van start voor een barre tocht. Hier lachen ze gelukkig nog.

Ik ging daarna weer even slapen maar moest met de bus van 07:15 naar het plaatsje La Fouly op een uur rijden. Daar was mijn start om 10:00 uur; eigenlijk merkwaardig dat we zo laat van start gingen want nu moest toch nog een groot deel van de lopers in het donker lopen.
Na de start konden we eerst een stukje hardlopen eerst lichtjes omhoog maar dat werd al gauw te steil dus wandelen. Daarna heb ik nog maar heel weinig hardgelopen. Maar het rustig omhoog klimmen de eerste berg op ging goed. Na 10 km rustig doorzetten was ik op de eerste top van zo'n 2700 m hoog. De afdaling erna was technisch erg moeilijk, hoewel sommigen er als steenbokken naar beneden denderden. In het dal op zo'n 15 km was een verversingspost en ik deed me te goed aan al het eten dat er was. Je kon er zelfs spaghetti met saus krijgen, maar ik hield me bij de koek en rozijnen en cola. De volgende berg op ging weer goed. Soms moesten we door de versgevallen sneeuw waden en ook vaak door wildstromende beekjes.

Ploegen door de sneeuw en de mist.

Helaas konden we niet veel van de omgeving zien door de laaghangende wolken. Ook regende het regelmatig hevig, maar dat was met mijn superjas geen probleem. Daarna een lange afdaling waar heel soms hard gelopen kon worden en beneden op 28 km weer ravitaillage. Daar ging ik maar even zitten en een berichtje naar de familie sturen. Vervolgens weer een berg op. Ik had een mooi tempo en haalde heel veel mensen in. Toen dacht ik nog het binnen 12 uur te kunnen doen zodat ik precies op tijd terug was in Verbier voor de wedstrijd Ned-Bra. Maar het afdalen erna was weer erg moeilijk. Grote rotsformaties die we moesten bedwingen en schuine sneeuwvlaktes waar je je aan een touw moest vasthouden om niet naar beneden te glijden. Het was wel prachtig en ruig allemaal maar met de voortdurende regen minder leuk. Hoog in de bergen was het ook koud en hadden we geen regen maar hagel.

Sneeuwvlaktes met touwen

Maar eindelijk op 49 km was ik beneden en was er weer een post. Goed gegeten weer en ik dacht het wel  te kunnen gaan halen. Bij de organisatie gevraagd hoe Edwin ervoor stond en op hun PC konden ze dat zo opzoeken. Hij had Arretez achter zijn naam staan en bleek dus uitgestapt bij La Fouly; voor hem dus na meer dan 50 km. Dat had ik toen ook moeten doen, maar koppig als ik ben ging ik weer verder. Weer een berg op maar nu een hele steile; na lange tijd keek ik op mijn Garmin en ik was nog maar 1 km verder. Het werd ook donker dus moest mijn lamp opzetten wat niet lukte over mijn capuchon dus dan maar zonder maar het regende voortdurend en hard. Daarna ging het slecht. Ik kreeg een heel hoge hartslag en moest heel vaak stoppen om het te laten zakken. De paden waren door een dicht bos, erg smal en kronkelig met alleen maar glibberige modder. Het schoot niet op. Meerdere mensen gingen erg langzaam maar ik kwam echt niet vooruit. Herhaaldelijk vroegen ze: Ca va?, maar liepen dan weer door. Op een gegeven moment zag ik midden in de wildernis een auto staan. Heb dus direct gevraagd of ik mee kon rijden. Ze probeerden me nog te overtuigen door te gaan. Over 15 minuten was er weer een drinkpost zeiden ze en ik was nog maar 6 km van de finish, maar ik rilde van de kou en voelde me niet lekker. Dus ze hebben me meegenomen naar Verbier wat nog 3 kwartier rijden was over smalle bergweggetjes. In de auto zag ik dat het 23:45 was dus ik had er 13:45 uur opzitten en 55 km afgelegd en over de afgelopen zware 6 km had ik bijna 3 uur gedaan. Van een van de vrouwen in de auto kreeg ik nog warme thee en dat deed me goed en eindelijk om 00:30 werd ik bij de finish afgezet. Heb me afgemeld bij de organisatie en nog een bord spaghetti gegeten wat erg moeilijk ging omdat ik nog steeds erg rilde van de kou. Hieronder de uitdraai van de website. Blijk dus +4000 hoogtemeters te hebben verwerkt en moest alleen nog 1200 meter over 6 km naar beneden naar de finish.

Weet niet of ik nog eens zo'n tocht ga doen. Het moet dan in ieder geval beter weer zijn en er moet over lange stukken hardgelopen kunnen worden. Eind augustus staat een 60 km van de UTMB gepland ook weer in zuid Zwitserland, maar ik moet er nu nog even niet aan denken. Ik voel me nu weer prima en alleen een beetje stijve beenspieren. Morgenavond gewoon weer trainen.

Lopers op een kam in de verte