Swiss Alpine marathon (S42) in Davos

Afgelopen zaterdag stond ik in Davos om 10:30 aan de start van de Swiss Alpine marathon, de S42. Ik had in 2010 al eens de K42 gelopen vanuit het plaatsje Bergün naar Davos, maar de S42 had de start en finish in Davos wat wel zo makkelijk was. Was vrijdagavond al in hotel ingeboekt en kon dus rustig aan doen. Het was prachtig weer en de eerste 10 km liepen we in een dal waar het nog wat warmer was. Ik had daar veel moeite mee en al bij 6 km in de eerste flinke klim moest ik snel overschakelen op een wandeltempo. Maar langzamerhand kwamen we hoger en hoger en werd het wat koeler. Het was een mooi landschap met veel beekjes en in de verte de hoge besneeuwde bergen. Bij 15 km begon de echte steile klim en dat ging me goed af. Ik haalde veel mensen in.

Na de top op de Scalettapas (2606 m) was een soort plateau met een smal technisch paadje dat een klein beetje naar beneden ging. Kon hier goed vaart maken en dat gedurende 5 km totdat de volgende steile klim begon. Dit ging veel moeilijker; moest zo nu en dan even stoppen omdat de hartslag te hoog werd en op de top (Sertigpas, 2739 m)aangekomen ging ik flink over mijn nek. Daarna kon ik wel mijn cola drinken en wat eten en ik kon daar lekker gemasseerd worden. Bergaf was technisch zeer lastig en schoot niet op en toen ik eindelijk wel vaart kon maken deden mijn benen pijn. Moest vaak wandelen en dat met nog 15 km tot de finish. Ik had gehoopt in 6 uur te finishen maar berekende dat het met het huidige tempo meer dan 7 uur werd. In de laatste 5 km kon ik telkens weer een stukje rennen en de allerlaatste kilometer helemaal gerend zodat ik na 7:39 u finishte na 42.9 km en 1450 hoogtemeters. Kon mijn medaille, finisher T-shirt en welverdiende 0% biertje ophalen en daar rustig van genieten.

Gisteravond hier weer een klein rondje van 11 km gelopen met 200 hoogtemeters en dat ging prima.

Waterland en Ybriglauf halve marathon

Vorige week zondag was ik in Monnickendam om de Waterland halve marathon te lopen samen met mijn dochter, Julia. Zij was de 30 km uit Amsterdam op de racefiets gekomen omdat ze in training is voor een halve triathlon komende zondag in Pescara, Italie. Ze heeft heel fanatiek getraind; heeft naast haar hardlooprondjes afgelopen week ook nog naar Haarlem gefietst en vandaag ging ze nog 2 km zwemmen in de Bosbaan.
Het was een kleinschalig evenement en er vertrokken maar 200 lopers op de halve marathon. Julia's beste tijd was 1:45 en ik vond dat we daar toch wel onder moesten blijven. Ik ging dus vrij snel van start maar merkte dat ze wat achterbleef; ze gaf aan dat 12.4 km/uur een mooi tempo was. Vanuit Monnickendam gingen we langs het water en dan de dijk op naar Marken. Daar hadden we een harde zijwind en later toen de dijk een 90 graden bocht maakte een forse tegenwind. Ik dus voorop met Julia direct achter mij en nog wat anderen die aansloten. Ik hield het tempo strak en dat ging erg goed. Op zo'n 5 km haalden we een vrouw in en later riepen de toeschouwers dat Julia derde vrouw was. dat moesten we dus zo houden. Het keerpunt lag bij de vuurtoren op het noordelijkste puntje van Marken en toen konden we terug met flinke wind mee. Ik liep heerlijk ontspannen en wees mijn dochter nog een paar mooie grutto's aan maar ze was verdiept in haar muziek. Ze liep heel goed en ontspannen; mooi om te zien. Bij 16 km begon ik het wel een beetje te voelen en had ik wel wat zachter gewild maar zij ging stug door zonder een spoortje vertraging. Bij 19 km ging ze zelfs wat sneller en moest ik veel moeite doen om bij te blijven. Ik wilde er niemand tussen laten komen. Uiteindelijk finishte ze in 1:42: 22 en ik een paar seconde erna. Mooie tijd voor haar en heel blij dat ze derde geworden was, maar ondertussen hing ik in het hek en ging over mijn nek. Direct Rode Kruis vrijwilliger erbij maar die kon ik wegwuiven. Na een paar minuten was het leed geleden en kon ik meedoen met de feestvreugde. Julia kleedde zich weer om in haar fietskleding en nam met veel plezier de beker in ontvangst en gign toen weer huiswaarts op de fiets. Erg leuk om zo samen met dochter te lopen die net zo fanatiek is als ik.

Gisteren de Ybriglauf gedaan in Unteriberg zo'n 30 km ten zuiden van Zurich in een zeer afgelegen gebied. En ja inderdaad iets verderop op de heuvel ligt Oberiberg. Dit was nog kleinschaliger met maar 30 lopers aan de start. Het was een sterk heuvelachtig gebied met in de verte de hoge besneeuwde bergen. We liepen heel vlak door de vallei met weids uitzicht over asfalt en grindpaden. In het begin regende het zachtjes gevolgd door een flinke plensbui maar het hield halverwege op. Ik ging goed van start met 4:35 en 4:38 maar dat werd al gauw minder met 4:45 en 4:48 en de 5e kilometer met 4:55. Een stel dat ik bij de 2 km had ingehaald haalde me bij 7 km weer in. Bij 9 km begon het heuvel op te gaan en werd de snelheid nog minder. Daar gingen we ook het bos in met smallere bospaden. Mijn tempo bleef nu op de 5:30 per km en dat voelde goed. Bij 12 km begon een zeer steile klim de heuvel op met allemaal schots en scheve traptreetjes en afgewisseld door een technisch

moeilijk single track pad. Die twee kilometers omhoog deed ik in 12 en 13 minuten.

modderig paadje door weiland in omgeving van Unteriberg

Maar daarna weer naar beneden over modderige paadjes door het weiland en soms gewoon over het gras tussen de koeien en koeienvlaaien door. Daarna verder heuvelaf over asfalt ging zeer goed en ik liep weer een tijd onder de 5 minuten. Uiteindelijk gefinisht in 2:02:18 (625 hoogtemeters) waarmee ik 22e van de 31 lopers was. Erg leuke loop om nog eens te doen als het wat mooier weer is.

Trail des Trappistes (39 km)

Afgelopen zaterdag stond de Trail des Trappistes in Florenville op het programma. Ik had me ingeschreven voor de 39 km afstand. Vrijdagmiddag vertrokken maar kwam pas om 21:00 uur aan door lange files bij Straatsburg. Heb me geïnstalleerd op de camping aldaar en een frietje gegeten bij de Frieterie. Kon zaterdag rustig beginnen want de start was pas om 11:00 uur. De lopers van de 100 km waren al om 04:00 uur begonnen (!) en de lopers van de 55 km om 09:00 uur. Wij begonnen met zo'n 400 lopers en al vrij snel moesten we weer wandelen omdat we een heel smal paadje opmoesten.  In het begin ging een groot stuk over asfalt wegen door het open veld en de scheen fel zodat het  vrij warm werd. Was blij dat we de bossen in konden. Het parcours ging over smalle paadjes door de bossen maar altijd goed beloopbaar; niet technisch moeilijk. Mijn conditie was toch niet erg goed want bij de eerste heuvel die niet erg steil was moest ik halverwege al wandelen. Daarna bij bijna elke heuvel gewandeld. Bij 9 km moesten we La Semois doorwaden en dat viel niet mee. Ik glee elke keer uit over grote gladde stenen en kwam maar moeizaam vooruit. Het was wel lekker opfrissend.

Regelmatig hadden we lange afdalingen waar ik goed tempo kon maken, maar na 25 km begon ik wel vermoeid te raken en ging het tempo ook heuvelaf sterk naar beneden. Na 30 km hadden we ook nog een heel steile klim omhoog over kleine kronkelpaadjes gevolgd door een beklimming van een rotswand met handen en voeten. Het was gepland dat we bij 37 km nog een rivieroversteek hadden maar het had veel geregend en de rivier was te diep voor een veilige oversteek. Dus moesten we zo'n 600 m omlopen over een brug en dan langs de autoweg naar Florenville. Geen leuk stuk met auto's die vlak langs je rijden. Aan het eind een afdaling waar ik weer even kon hardlopen en beneden stonden plots Marlies en Cordien, die mij tot hun verbazing langs zagen komen. Zij waren er voor de CIKO delegatie die de 18 en 28 km liepen. Ik werd natuurlijk ook aangemoedigd en even later stond Rene die ook net de 39 km had volbracht. Maar toen moesten we nog de laatste klim omhoog en dat was echt steil. Gelukkig was de finish daar vlak na en na 39.6 km en 950 hoogtemeters in 4:53:40 had ik het erop zitten. Daarna gekeken hoe de anderen van CIKO binnenkwamen op de 18 en 28 km. Tenslotte gingen we op de laatste heuvel wachten op Edwin die meedeed met de 100 km. Rene ging nog even naar beneden om hem op te halen en uiteindelijk na 14:45 kwam hij eraan. Geweldige prestatie! Daarna op de camping gedoucht en omgekleed en toen naar het fraaie huis op zo'n half uur rijden waarin de CIKO-groep bivakkeerde. Gezellig met ze gegeten en bijgekletst.Leuk om ze allemaal weer eens te zien.

Edwin bijna bij de finish na 100 km

Wings for Life World Run (20.8 km)

Afgelopen zondag gingen er in 34 plaatsen over de hele wereld om dezelfde tijd 130.000 mensen van start in de Wings for Life World Run. Ik startte in Breda om 13:00 uur samen met bijna 3000 anderen bij een temperatuur van 25 graden. Ik ging met een lekker tempo van start, maar had geen idee hoe snel want mijn horloge was niet goed opgeladen en gaf niets aan. Maar zo nu en dan navragen bij de medelopers gaf aan dat ik ruim onder de 5 min/km liep. Echter na 5 km sloeg de hitte toe en moest ik flink vaart minderen. Ik had het idee dat ik heel erg langzaam liep, maar bij de 10 km drinkpost had ik 55 minuten, dus dat viel wel mee. Rustig doorlopend bereikte ik het 15 km punt na 1:22. Over 8 minuten zou hier de achtervolgende auto langskomen. Misschien kon ik nog net de 18 km halen.

Vlak voor de start

Gelukkig kon ik het tempo een beetje opvoeren en uiteindelijk werd ik na 20.8 km en 1:52 uur ingehaald door de auto bestuurd door Max Verstappen. Red Bull was tenslotte de grote sponsor van dit evenement. Mijn afstand was veel minder dan de 25.5 km vorig jaar maar het was erg warm. Was weer erg leuk om te doen.
Gisteravond ook weer 20 km gelopen in dezelfde tijd maar nu met 300 hoogtemeters. Het gaat weer goed met de trainingen.

Ik wordt ingehaald door de achtervolgingsauto

De route