Hardlopen in Parijs

Vorige week woensdag en donderdag was ik voor m'n werk in Parijs. De bijeenkomsten vonden plaats in ons kantoor in een voorstad van Parijs waar zo'n 400 mensen werken en het was leuk om het daar eens te zien. Ons hotel voor één nacht was in een zijstraat van de Champs-Élysées; een mooie locatie dus. 's-Avonds een diner in een restaurant aan de Seine met opera-liederen gezongen door de bediening en de volgende ochtend vroeg op voor een klein loopje. Over de Champs richting Bois-de-Boulogne langs de Arc de Triomphe maar het was nog te donker om het bos in te gaan. Dus maar weer terug en na 40 minuten en 6.5 km weer terug in hotel omdat de bus al weer vroeg naar het kantoor reed. Maar leuk om daar even gelopen te hebben. Ik was met de auto uit Basel gekomen en ging donderdagmiddag via mijn dochter in Antwerpen weer terug naar Velp. Zaterdag een mooie loop van 20 km gemaakt over de Veluwe.

Hardlopen in India

De prachtige Taj Mahal bij een opkomende zon

Begin vorige week had ik een zogenaamde face-to-face (F2F) meeting met mijn collega's uit de US en India. Na 2 jaar geleden in München vond het nu plaats in New Delhi in India en ik was er al een week eerder met Antoinette om goed rond te kijken. Na eerst in Delhi te hebben rondgekeken, natuurlijk de Taj Mahal in de plaats Agra bewonderd plus nog heel veel andere tombes en tempels. Ook naar Varanasi de heilige stad aan de Ganges gevlogen. Dat is een van de oudste steden in India en het heeft een oud centrum met hele nauwe straatjes waar we met een gids doorheen zijn gewandeld. Het is chaotisch omdat er ook scooters en brommers door die straatjes willen, druk met mensen, koeien en honden, en smerig door alles wat die achterlaten. De armoe is enorm en je wordt door iedereen aangeklampt voor een klein beetje geld. De gids leidde ons ook langs de crematieplaatsen waar de overledenen op grote brandstapels worden verbrand en waarvan de as in de Ganges wordt gegooid. 's-Avonds maakten we een tocht in een bootje op de rivier langs de oevertrappen van de stad en zagen we vanaf het water een Hindoestaanse ceremonie met veel muziek, priesters en vuur. De volgende ochtend weer vroeg in een boot om het rituele wassen in de rivier te zien; in datzelfde water zagen we dat ook de lakens en handdoeken van hotels werden gewassen. Heel indrukwekkend en interessant om allemaal meegemaakt te hebben.

Het rituele wassen in de Ganges

Terug in Delhi natuurlijk toch ook hardgelopen vroeg in de ochtend. Maar het was al heel warm dus het bleef beperkt tot een klein rondje (6.3 km) door een park en wat langs de drukke wegen. Mijn meeting was in een zeer luxueus hotel en dat was wel een zeer groot contrast met wat we eerder gezien hadden. Maar het was een meeting met goede workshops en trainingen en leuk om de collega's te spreken die je alleen van de telefoon of email kent.

Mijn hardloop rondje door New Delhi

Schilthorn Inferno (21.1 km)

Vrijdagmiddag al naar Lauterbrunnen gereden en op camping geïnstalleerd. Dit is in het midden van Zwitserland vlakbij Interlaken, de stad van de Jungfrau marathon. In het langgerekte dal omringt door hoge rotsen ligt Lauterbrunnen en door die hoge rotsen komt de zon pas om 10:00 tevoorschijn en verdwijnt al weer om 16:00 uur.
Zaterdag ochtend om 10:15 u begon daar de Schilthorn Inferno Halbmarathon. Vanaf de 800 m hoogte ter plekke naar de berg Schilthorn met 2970 m hoogte. We moesten dus 2100 m overbruggen in 21 km; gemiddeld 10%. Na 1 km door het dorp begon het klimmen al, maar ik kon eerst nog mee met de grote meute. Echter op 3 km werd het me al te veel en moest ik wandelen. Gelukkig niet de enige. Probeerde na 100 m wandelen ook weer 100 m hard te lopen en dat kon ik heel lang volhouden. Na iets meer dan 1 uur had ik 8 km volbracht en toen begon een vlak stuk tot 13 km waar weer gewoon hard gelopen kon worden. Toen begon de echte berg; heel steil zodat je alleen op je tenen kunt lopen maar dan begint de pijn in de kuiten, dus weer wat vlakker lopen. Het schiet niet op en je merkt dat je bijna 20 minuten over 1 km doet. Maar het prachtige landschap doet je alles vergeten. Mooie hoge bergen met sneeuw overal om je heen.

Al hoog in de bergen bij verversingspost.

We lopen door mooie bossen en sappige weiden, maar ook door een zeer ruig landschap van alleen maar stenen. Na 18 km zie je opeens de Schilthorn, een eenzame bergpiek met bovenop een restaurant en aankomstpunt van een gondel. Daar moest ik dus nog naar toe.

Op de vlakke stukjes die er soms zijn wordt niet meer gerend. Men is blij om even gewoon te kunnen wandelen. Mijn benen houden het goed. De stokken mochten niet mee, maar ik kan goed doorstappen. Pas bij de allerlaatste meters moet ik de handen op de knieën leggen om goed af te zetten. De laatste 500 m gaan over een smalle bergkam met touwen aan beide kanten en uiteindelijke nog een lange trap naar het plateau waar we nog een rondje om het restaurant heen moeten. Dan rent iedereen nog wel even de laatste 50 m; staat ook beter op de finishfoto. Ik eindig na 3:42:39 u. Dit was een prachtige maar zeer inspannende loop; een aanrader! Na het omkleden en uitrusten met drie verschillende gondels en een treintje weer terug op de camping.

Met de gondel naar beneden

Mijn snelheid en de hoogte

 

 

 

 

Drie kleine loopjes in een week

Afgelopen week drie kleine loopjes gedaan.

Het begon zaterdag om 18:00 uur in Saint-Louis, een klein plaatsje net over de grens in Frankrijk. Hier wonen veel van mijn Franse collega's. De loop van 10 km was in een natuurreservaat met de naam Petite Camarque en heette daarom ook 'Saint-Louis Nature'. De paden waren allemaal onverhard en oneffen dus goed opletten waar je liep. Door alle regen eerder die dag ook vol plassen en modderig. Ik wilde proberen onder de 45 minuten te blijven, maar dan moest ik mijn oude tempo van 4:30/km weer kunnen lopen. In ieder geval moest onder de 50 minuten lukken. Ik ging lekker van start met eerst een rondje om het sportpark en dan de natuur in. Toch niet veel van gezien omdat je goed moest kijken waar je liep. Het was volkomen vlak dus het ging goed met tijden tussen de 4:27 en 4:44/km. Moest helaas weer even de bosjes in dus mijn tijd was 47:41 met een gemiddelde van 4:44/km. Maar heel tevreden want ik kon mijn snelheid goed vasthouden.

Woensdagavond om 19:00 uur de start van de Chrischonalauf (10 km), die ik twee jaar geleden ook al eens gedaan had. De loop begint direct met een flinke stijging en dat houdt tot 6 km aan. Het gaat dan lekker naar beneden en je kunt veel vaart maken, maar dan is er bij 7 km weer een kleine klim. Daarna gaat het echt goed naar beneden; niet te steil zodat je echt hard gaat. Tussen de 8 en 9 km klokte ik 4:19. Eindtijd 48:07 wat erg goed is voor zo'n heuvelloop.

Vanavond stond om 19:00 de Firmenlauf of Company run op het programma. In alle grote plaatsen van Zwitserland doen bedrijven mee aan een korte loop van 5.6 km (geen idee waarom deze vreemde afstand). Voor de start kregen we een mooi shirt van Novartis waarin we wel moesten lopen. Van ons bedrijf deden er 700 werknemers mee en onze grote concurrent was natuurlijk Roche, de andere farmaceut in Basel. Bij de start goed vooraan gaan staan want totaal deden er meer dan 3000 mensen mee. Het ging weer erg lekker zonder enige inzinking met tijden tussen de 4:24 en 4:42 met een eindtijd van 25:28 (gemiddeld 4:33/km). In de totaalrangshcikking stond ik op plaats 283. Niet slecht dus. Was leuk om deze kleine loopjes te doen en aan mijn snelheid te werken.

The scenic trail (24 km)

Vrijdagavond was ik afgereisd naar Tesserete, een klein dorp vlakbij Lugano, om mijn startnummer voor de Scenic Trail op te halen. Ik had me geregistreerd voor de 54 km, maar in mijn trainingen was ik niet verder gekomen dan 25 km dus hield een slag om de arm. Er startte tegelijkertijd een 24 km trail dus ik kon altijd eerder uitstappen. Ik overnachtte in een van onze chalets, dat was maar 40 minuten rijden.Op het startnummer hadden ze heel handig de route met de bergen, de doorkomsttijden en het noodnummer op de kop geprint. Hoefde je alleen even je shirtje op te tillen om te zien waar je was en welke berg je nog opmoest.

Zaterdag vroeg op want de race begon om 07:00 uur. Na een rondje door het dorp ging het direct omhoog en was het wandelen. Dat bleef eigenlijk zo de rest van de race. Slechts hele korte stukjes waren er waar je normaal kon hardlopen. Het was steil omhoog of steil naar beneden. Omdat ik vermoede dat dat na de 24 km niet veel anders zou zijn en omdat de laatste klim heel zwaar was besloot ik al snel te stoppen bij het 24 km punt. De laatste klim naar 2300 m hoogte tot het 20 km punt was erg zwaar over een ruig grasveld zonder duidelijk pad; de laatste kilometer deed ik in 28 min!

Op de top na een heel zware klim.

Daarna wel naar beneden maar (voor mij) technisch zo moeilijk dat ik niet echt vaart kon maken. Maar het was wel een mooie tocht door prachtig berglandschap. Het was bewolkt en slechts een klein beetje regen, maar dat was maar goed ook want met de volle zon erop was het nog zwaarder geweest. De finish van de 24 km was in San Lucio wat niet meer was dan een restaurant in niemandsland. Ik had er 5:18 uur over gedaan met 2249 hoogtemeters en was blij dat ik niet nog eens 7 uur door hoefde te gaan. We moesten vandaar nog 5 km lopen heuvelaf door een mooi bos met watervallen om in het plaatsje Bogno te komen waar een bus ons weer terug naar Tesserete bracht. Het was best moeilijk te lopen en was een verlenging van de trail, maar de zon scheen en we deden rustig aan. Nog een bustochtje en ik kon weer naar het chalet.

Uitdraai van mijn nieuwe Tomtom horloge

De afdaling die nog redelijk te doen was.

De zware klim omhoog.

Wings for Life World Run (25.5 km)

Gisteren om 13:00 uur gingen er over de hele wereld zo'n 70.000 mensen van start voor de Wings for Life World Run. In o.a. Taiwan, Brazilië, Zuid-Afrika en vele plaatsen in Europa stond men klaar om zo lang mogelijk voor een achteropkomende auto te blijven. Met de trein was ik in een half uurtje in Olten waar de Zwitserse versie plaatsvond. Het was een kwartier lopen naar de verkleedgelegenheid in de ijshal en het regende zodat ik al helemaal nat was. We moesten ook op tijd op de startplaats zijn dus toen we begonnen was ik echt doornat en koud.

In de regen wachten op de start

Maar ik stond in het tweede startvak bij de eerste honderd deelnemers en een paar duizend achter mij. Had na de start dus direct ruimte om te lopen en ging snel van start. Mijn Garmin was er door alle regen eerste mee gestopt maar kon na 3 km weer aan. We liepen over de secundaire wegen rond het stadje met zo nu dan best wel een lange maar niet erg steile klim. Na 15 km kwamen we weer terug bij de start. Mijn gemiddelde tempo lag nog boven de 12 km/uur. Bij 19 km konden we in de verte de route zien waar we eerder gelopen hadden ongeveer het 12 of 13 km punt. Daar zagen we dat de lopers al ingehaald werden door de Catcher car. Een auto met op de rechterkant een apparaat gemonteerd om de chips op het startnummer af te lezen. Bij 20 km merkte ik dat het tempo naar beneden ging en ik berekende dat als ik een uur 12 km/uur loop en dan nog een uur 11 km/uur de catcher car me dan na 2 uur zou achterhalen. Die was nl. een half uur later begonnen en zou eerst 15 km/uur rijden en in het volgende uur 16 km/uur. Ik passeerde de 23 km na 1:55 en zag nog geen auto's achter me. Stevig doorzetten dus. Bij 24 km kon ik eindelijk de wagen ver achter me zien en ik werd bij 25.5 km na 2:07:30 ingehaald (de resultaten). Daar was ik heel tevreden mee en ik bleek wereldwijd bij de beste 10% te horen met een ranking van 6199e.
Daarna stevig doorwandelen en zo nu en dan een beetje draven tot de plek waar de shuttle bussen kwamen om de 5 km. In de bussen lagen blikjes drinken van de hoofdsponsor Red Bull en gouden foliedekens.
Na me omgekleed te hebben nog even op het tentenkamp naar een groot scherm gekeken waar beelden van overal vandaan te zien waren en informatie over hoeveel lopers nog niet ingehaald waren en hoever de voorste loper was. Uiteindelijk had de winnaar bijna 80 km gelopen.
Het was een mooi evenement en ik ga volgend jaar zeker weer meedoen, maar dan eens in een ander land.

Training en Wings for Life World Run

Woensdag al geschreven maar vergeten te publiceren

Gisteravond weer meegedaan met de training. Er stond een duurloop met heuvels op het programma. Het was alleen geen rustige duurloop het eerste vlakke stuk tot aan de heuvels ging in hoog tempo (11.5-12 km/uur). Daarna een flinke lange klim die ons bij de wijnvelden op de heuvels langs de rivier bracht. Het klimmen ging goed en op de vlakke stukken weer snel. We klommen hoger en hoger tot we uiteindelijk door een bos liepen bovenop. Na een lang vlak stuk over een mooi bospad gingen we eindelijk naar beneden en terug naar de club. De laatste kilometers werd het tempo me wat te hoog en moest ik de kopgroep laten gaan maar later herpakte ik me en haalde ze weer in. Mooie pittige loop met weer thuis 18.7 km op de teller.


Zondag ga ik meedoen met de Wings for Life World Run waarvan de opbrengst volledig naar ruggenmerg onderzoek gaat. Deze loop start tegelijkertijd over de hele wereld in 35 plaatsen. Sommigen lopen dus in het donker, maar ik ga om 13:00 van start in Olten in Zwitserland. In Nederland wordt in Breda ook om 13:00 gestart. De afstand die je loopt is van te voren niet bekend. Een half uur na de start vertrekt een Catcher car met een snelheid van 15 km/uur (na een uur wordt dat 16 km/uur etc.) en die kan de chip aflezen van de loper die ingehaald wordt. Dat is dan de finish voor die loper. Er is een rekenprogrammaatje (Goal calculator) op de website en als ik 12 /km/uur loop dan wordt ik na 2:15 ingehaald op 27 km. Zal wel iets minder worden want die snelheid hou ik denk ik niet zo lang vol. De winnaar vorig jaar had iets van 75 km gelopen! Lijkt me erg leuk.