Misschien hoogteziekte

Omdat ik me zo beroerd voelde bij de marathon zaterdag ben ik eens info gaan zoeken over hoogteziekte.
Dit kan al beginnen bij 2000 meter en de ene persoon is daar gevoeliger voor dan andere.
Deze punten deden me vermoeden dat ik daar waarschijnlijk last van heb gehad. Zondag kon ik ook al weer goed wandelen en had eigenlijk geen spierpijn. Het waren dus niet overbelaste benen waardoor ik haast niet verder kon maar misschien zuurstofgebrek. Mijn hemoglobinegehalte is ook aan de lage kant zo bleek uit een recente meting.

Wat gebeurt er met het lichaam op grote hoogte?

Het lichaam ondergaat twee fases op grote hoogte. Eerst is er de acute fase waarbij men onmiddellijk sneller begint te ademen en de hartslag stijgt. Dit is het beschermingsmechanisme van het lichaam om zuurstoftekort in de weefsels tegen te gaan.

Wie kan er te maken krijgen met hoogteziekte?

Er is geen bepaalde risicogroep. Sommige mensen krijgen het, anderen niet. Leeftijd, geslacht of conditie heeft geen invloed, enkel de individuele aanpassingscapaciteit is van belang. Al heeft iemand die reeds eerder hoogteziek geweest is een grotere kans dit weer te worden, net als mensen met obesitas  (aangezien zij sowieso meer problemen hebben met ademhalen) en goed getrainde, sportieve, jonge mensen (omdat zij sneller boven zijn en hun lichaam nog minder tijd krijgt om te acclimatiseren).
(Uit http://www.ingelicht.be/hoogteziekte)

Ik ben dus de goed getrainde sportieve (OK niet jong) persoon die sneller boven is waardoor het lichaam geen tijd kreeg om te acclimatiseren. Voortaan maar cocabladeren kauwen dat helpt de indianen op de Zuid-Amerikaanse hoogtes ook. En een paar nachten op hoogte slapen voordat de wedstrijd begint.
Hieronder nog eens het hoogteprofiel waar je ziet dat we al na 28 km boven de 2000 meter kwamen. De laatste 3 km dus 360 m omhoog of te wel 12% stijging!

Zermatt (niet-ultra)marathon (42.2 km) was zeer zwaar

Vrijdag vroeg op pad naar het zuiden van Zwitserland. Eerst nog op bezoek bij mijn 90-jarige oom en tante die in Sierre wonen. Dan door naar het gehucht Randa waar ze wel een fraaie camping hebben waar ik me installeer. Later op de dag naar het luxe skidorp Zermatt waar je alleen met de trein kunt komen. Het is heel druk daar met vakantiegangers waarvan bijna de helft Japanners. In een tent daar is de pastaparty en met een biertje erbij smaakt het goed.

Zaterdagochtend met de trein naar Sankt Niklaus (1116 m hoog) waar de start van de Zermatt marathon en ultramarathon is. De zon schijnt volop aan een strakblauwe hemel en ze waarschuwen al dat het heet gaat worden dus genoeg drinken. Ik heb zelf in mijn waterzak 1.5 liter water met ORS (zouten) en in mijn drinkfles NUUN (o.a. magnesium, kalium, calcium) dus daar zal het me niet aan ontbreken. Om 8:40 is de start en al na 100 meter gaat de weg omhoog. Niet steil maar genoeg om aan te moeten zetten en wel voor een lang stuk. Gelukkig ook weer vlakke stukken zodat je in een ritme kunt komen. Het parcours voert langs een wildstromende rivier, door kleine dorpjes waar veel mensen ons staan aan te moedigen met 'Hop, hop, hop', en later in het bos op de bergwand over smalle trailpaadjes die moeilijk begaanbaar zijn. Bij 8 km zie ik al de eerste loper gaan wandelen bij heuvelop. Maar nog geen kilometer later doe ik dat zelf ook bij een heel lange beklimming. Ik wandel niet echt veel langzamer dan de mensen die blijven hardlopen. In Zermatt is het halve marathon punt en 500 hoogtemeters en dat heb ik in 2:08 uur gelopen wat wel aangeeft hoe zwaar het is. We lopen door de zeer drukke hoofdstraat en nog een lange lus door het dorp. Dan bij 24 km begint een pad door het bos omhoog.

Zes kilometer lange wandeling omhoog met Matterhorn op achtergrond

De meeste lopers wandelen nu verder op een paar volhouders na. In het begin loop ik nog aardig tempo maar dat zakt steeds verder in en ik wordt door veel mensen ingehaald. Eindelijk bij 30 km wordt het weer vlak, maar dan is het heel moeilijk om weer hard te lopen. De bovenbenen hebben toch een flinke knauw gekregen en doen pijn. Kan elke keer maar korte stukjes hardlopen en moet dan weer wandelen. Later gaat het ook weer naar beneden en dat gaat beter. Ik besluit dan eigenlijk al dat ik niet de ultra ga lopen; dat is nog eens 3.5 km met een hoogteverschil van 500 meter. Dat ga ik niet redden. We zijn nu al op 2000 m hoogte en overal om ons heen zijn hoge bergen te zien en vooral natuurlijk de zeer mooie Matterhorn. Op 39 km gaat het pad weer naar boven en nu wat steiler dan eerst. Wandelen dus, behalve als we de officiële fotograaf zie dan rennen we allemaal even. Zelfs als ik stapje voor stapje ga gaat mijn hartslag erg omhoog. Dan stop ik even om het wat te laten zakken en dat moet het laatste stuk erg vaak. Uiteindelijk kom ik bij de splitsing voor ultra of marathon op 200 meter voor de marathonfinish. Ik weet het zeker en kan dan nog hardlopend het laatste stukje naar de Ziel op de Riffelberg (2885 m hoog) rennen.

De finish op de top tussen de sneeuwvelden.

Ik kom binnen in 6:05:17 en dat valt me eigenlijk nog wel mee. Van de 47 mannen van 55 tot 60 jaar was ik 25e, dus mooi in het midden geëindigd. Het was een loodzware marathon maar wel een prachtig parcours met in totaal 1940 hoogtemeters en ook nog naar 440 m naar beneden.
Afstand: 42.195 km; Tijd: 6:05:17; Tempo: 8:39 min/km ; Snelheid: 6.9 km/uur; Hoogtemeters: +1940; -440 m 

Vandaag voelde ik me weer prima en ben met de tandradbaan omhoog naar Gornergrut gegaan waar ik eigenlijk had moeten eindigen als ik de ultra had gedaan. Op dat punt kun je volgens de toeristenfolder 29 bergen om je heen zien die hoger zijn dan 4000 meter. Ook hier grote groepen Japanners met een gids met vlag. Daar een mooie bijna 4 uur durende wandeling gemaakt, over de rotsen geklauterd,  over een gletsjer gelopen en door de sneeuw. Echt een schitterende omgeving.

Gletsjer met veel spleten

Zermatt ultramarathon (45.6 km)

Zaterdag ga ik de Zermatt ultramarathon (45.6 km) lopen in het zuiden van Zwitserland. Morgen er al heen want het begint vroeg. Dit fraaie plaatje vond ik op de website. In de eerste helft gaat het maar 500 m omhoog, maar daarna moeten we nog 1500 m klimmen en heel steil vanaf 39 km. Stokken zijn niet toegestaan. Als je boven bent heb je een prachtig uitzicht op de Matterhorn.

Fyne Nature marathon foto's

De koers langs het meer

Start op de atletiekbaan in CIKO Groep 5 shirt.

Al ver voorbij de 30 km; kan nog lachen...

...en een paar honderd meter voor de finish ook nog.
(Foto's copyright Daniel Werthmüller)

Fyne Nature marathon van Yverdon naar Neuchatel

Gisteren mijn tentje neergezet in Yverdon-Les-Bains aan de zuid-oever van het Lac de Neuchatel. Vanochtend werd ik pas om 8 uur wakker van de luidsprekers van de marathon die op zo'n 100 meter van mij vandaan vertrok. Mijn wekker had het niet gedaan. Snel in de kleren en al lopend m'n broodjes zonder beleg naar binnen gewerkt. Om 9 uur zou de start zijn van de Fyne Nature marathon. Nog steeds een beetje slaperig stond ik aan de start met zo'n 100 lopers waarvan zeker de helft de estafette (14, 16 en 12 km) gingen doen. Na eerst 2 rondjes over de atletiekbaan gingen we even heel kort door het stadje om verder langs het meer naar Neuchatel te rennen. Ik deed eerst erg rustig aan met 10.5 km/uur maar na een paar kilometer ging een beetje harder met 11.5 km/uur. Dit tempo kon ik goed volhouden. Bij 10 km had ik 55 minuten gelopen en bij 20 km 1:55 uur; was dus blijkbaar weer wat langzamer gegaan. De route was prachtig. We liepen over kleine paadjes direct langs het meer, door paden door het bos en soms zelfs modderige single-track paden waar je goed moest uitkijken voor uitstekende boomwortels en stenen. We gingen door en langs haventjes en soms door kleine dorpjes. We liepen haast nooit over de openbare weg. Ook langs heuvels met wijngaarden en door weilanden. Op gegeven moment begon ik mijn bovenbeenspieren wel te voelen maar ik kon gewoon doorlopen. Het weer was prima; eerst zwaar bewolkt maar na een uur kwam de zon door. Dan werd het wel warm maar hij verdween later ook weer achter de wolken en zo bleef dat doorgaan. Bij de 'ravio's' bleef ik even stilstaan om goed te drinken en wat te eten, maar verder kon ik achter elkaar doorlopen. Behalve twee valpartijen door de soms zeer onregelmatige ondergrond, waarbij ik weer flink mijn knie openhaalde. We finishten uiteindelijk binnen in een grote hal en ik deed dat in 3:57:56 en met de race van woensdag nog in de benen is dat een redelijke tijd. Daarna nog een wandeling naar het station, goed voor de stramme benen, om met de trein weer terug naar Yverdon te gaan.
Afstand: 42.33 km; Tijd: 3:57:56; Tempo: 5:37 min/km (range 5:11 tot 6:46); Snelheid: 10.7 km/uur; Hoogtemeters: +70 m

De avond valt over het meer van Neuchatel

Chrischonalauf (10 km) in Riehen

Bij de start van de Chrischonalauf om 7 uur vanavond was het nog 29 graden C. Zo'n 200 lopers stonden aan de start in het zeer mooie Wenkenpark in Riehen. Dat is maar een klein stukje van mijn huis dus ik was er heen gerend. Ik was daar met 8 Novartis collega's en startte helemaal vooraan. Na 100 m begon het te stijgen en dat bleef de volgende 5 km zo doorgaan. Heel gedoseerd lopen dus en niet te hoog tempo want het was heet en dan ga je kapot. Gelukkig liepen we wel een groot deel in de schaduw in het bos. Toch had ik op de 5 km best wel een redelijke tijd van 27 minuten en met nu alleen nog maar heuvelaf moest ik onder de 50 minuten kunnen eindigen. Soms lukte het wel om flink snelheid te maken, maar niet constant. Het was een prachtig parcours door bossen en parken en langs velden. Bij 7 km was er weer een flinke heuvel en ik kwam maar heel langzaam omhoog. Had het gevoel dat ik stilstond. Maar daarna naar beneden ging weer erg goed. Op 9 km had ik 45 minuten en een beetje dus in de laatste kilometer nog alles uit de kast en ik finishte in 49:07. Ik was goed kapot en goed oververhit, maar zeer tevreden zeker omdat ik al mijn jongere collega's voorbleef. Nog even gezellig met z'n allen een biertje drinken en toen weer de 2.3 km naar huis gerend.
Afstand: 10.0 km; Tijd: 0:49:07; Tempo: 4:55 min/km; Snelheid: 12.2 km/uur; Hoogtemeters: +225 m

Vakantie in Porlezza en lange duurloop in Basel

De afgelopen twee weken waren we op vakantie in Porlezza (IT)  in een van onze chalets. Niet echt vakantie want het chalet moest in de beits gezet worden plus nog heel veel andere klussen.

Ons chalet aan het meer van Lugano

Klein dorpje, Bene Lario, in de heuvels met uitzicht op besneeuwde bergen.

Maar ik heb natuurlijk wel gelopen; de eerste week twee korte 10 km loopjes en de tweede week twee keer een 16 km loop. Het was een beetje zoeken naar de leuke paden maar ik vond een mooi pad door een natuurgebied langs het Lago Piano. Het was redelijk onbegaanbaar en liep omhoog maar dat was een mooie training voor de Zermat bergmarathon die ik 6 juli ga lopen. Uiteindelijk kom je dan in een klein dorpje in de heuvels.
Een andere route ging over de weg flink omhoog en dan proberen vol te houden. Maar na 2 km en 160 meter hoger was ik kapot.

Zondag weer terug naar Basel, want maandag weer aan het werk.
Vanavond een lange duurloop over een route die ik wel vaker loop. Nu eerst langs de Wiese naar Lorrach en dan omhoog het bos in. Het gebied waar ik door loop is mooi met fraaie uitzichten. De eerste klimmen gingen nog goed, maar de latere heuvelops moest ik gedeeltelijk wandelen. Het was ook nog erg warm. Uiteindelijk iets meer dan 24 km gelopen met 390 hoogtemeters.

Mooie korenvelden in Duitsland

Fraaie uitzichten tijdens duurloop