Verplichte rust

Een paar dagen na de marathon was de pijn in de knie plotseling weg en na nog een week rust dacht ik maar weer eens te gaan hardlopen. Helaas, na 1 kilometer was de pijn weer terug. Maar ik merkte dat als ik op mijn voorvoet landde dat het haast geen pijn deed. Dus eigenwijs als ik ben nog een paar km doorgehobbeld. De volgende dag kon ik haast niet lopen en moest ik me de trap ophijsen. Heb de dokter hier op onze campus bezocht en die voerde allerlei bewegingen met mijn been uit. Maar niets deed pijn alleen als er op de binnenkant van de rechterknie gedrukt werd. De knie was ook een beetje
dikker dan de andere knie. Hij vertelde me dat het een ontstoken (binnen)meniscus was. Dit gaat alleen over door het niet meer te belasten. Hij dacht aan een paar maanden. Dus ik ga de komende drie maanden niet meer hardlopen. Januari maar weer eens voorzichtig proberen. Ik had nog een aantal lopen gepland zoals de marathon van Athene omdat mijn dochter die ook gaat lopen. Dus als iemand een startbewijs wil?
Moet wel proberen fit te blijven dus fietsen en wandelen en een paar keer per week stretch- en kracht-oefeningen doen.

 

IWB Basel marathon (DNF)

Gisterochtend was het prachtig weer en ging ik om 08:30 met zo'n 400 lopers van start in de Basel marathon. Ik was niet echt goed voorbereid want was net 2 weken op vakantie geweest en had mijn hardloopschoenen vergeten. Daarvoor ook al niet veel en zeker niet lang getraind. Ook had ik last van lage rugpijn.
Vorig jaar had ik deze marathon in de mooie tijd van 3:32 gelopen; nu wilde ik rustig lopen, maar wel binnen de 4 uur. Ik ging op een lekker tempo dat rustig aanvoelde van start. Dat tempo bleek na een uur precies 12 km te zijn en de eerste ronde halve marathon had ik in 1:47:17 gelopen en ik voelde me prima. Zou ik toch weer een snelle tijd lopen? Maar op 22 km kreeg ik pijn aan de binnenkant van mijn knie en begon ook mijn rug weer pijn te doen. Het ging dus direct langzamer. Bij 23 km zat ik al 2 minuten boven het 5 min/km schema. Op 25 km werd ik misselijk en moest ik behoorlijk overgeven. De pacers voor de 3:45 kwamen al voorbij. De knie deed erg zeer en het lopen ging steeds moeilijker. Ik moest al regelmatig wandelen. Bij 28 km weer een aanval van misselijkheid. Vervolgens ook nog steken in de zij. Bij de 30 km verversingspost veel gedronken om het verloren vocht aan te vullen en ook maar een gel genomen. Nu kwamen de pacers voor de 4 uur voorbij. Ik hobbelde voort en wist dat het parcours een stukje verderop vlak langs de finish ging. Daar op 33 km uitgestapt want het had geen zin om mezelf nog 9 km te pijnigen. Eigenlijk de eerste keer in mijn 40-jarige loopcarriere dat ik een blessure heb waardoor ik niet meer kan lopen. Vandaag voelt het niet beter en ik kom moeilijk de trap op en af.
Volgende week had ik ingeschreven voor de Hoge Veluwe trailmarathon, dus als er iemand mijn startbewijs wil overnemen...?

Rozendaalse veldloop (12 km)

Zonder het te hebben afgesproken stonden we gisteren opeens met 6 (ex)CIKO'ers naast elkaar in het startvak van de Rozendaalse veldloop. Herbert, Rob, Bernard, Theo, Merlijn en ik vertrokken om 19:00 met prachtig weer voor de pittige 12 km door de bossen en over de hei van de Veluwezoom. Ik ging hard van start; het was maar 12 km tenslotte. Mijn doel was om binnen het uur te finishen. Ik liep iets harder dan 12 km/uur en harder ging niet door de heuveltjes en de zanderige passages. Het was heerlijk om hier weer te lopen. Bernard kwam op de eerste heuvel hard voorbij en verdween in de verte, maar later kreeg ik hem weer in het vizier. Kon hem alleen niet meer inhalen. Rob kwam op 8 km voorbij, maar was opeens aan het wandelen bij 10 km waar we een lang stuk omhoog moesten. Maar hij had zich herpakt en kwam vlak voor de finish in volle vaart voorbij. Mijn tijd was 56:44; ik heb het wel eens een paar minuten harder gelopen, maar dit was heel mooi. Leuk om weer meegedaan te hebben en vele bekenden te ontmoeten.

Foto van Renée Tijdink

Uitslag OCC

Vandaag vind ik pas de uitslag van de OCC op internet. Maar het is wel mooi vormgegeven zoals hieronder te zien is. Dit is de link. Als je daar op die website op een bolletje klikt krijg je de tijd, afstand en hoogte etc. Te zien is dan dat ik op het punt hieronder op de 748e plaats lig, bovenop de berg op de 921e plaats door mijn hartproblemen op de deze berg, maar aan het eind op de 906e plaats.
Van de 1200 starters waren er 90 niet gefinished.

 

OCC van UTMB (53 km) bergtrail

Afgelopen donderdag stond ik om 08:00 uur in Orsières aan de start van de OCC. De OCC is met slechts 53 km het kleinere zusje van de UTMB (168 km), CCC (101 km) en de TDS (119 km). Deze lopen worden georganiseerd door The North Face Ultra Trail du Mont Blanc (UTMB) zoals het voluit heet. De OCC werd dit jaar er voor het eerst bijgedaan; 1200 lopers konden meedoen via een verloting, maar je hoefde geen UTMB punten te hebben zoals voor de andere lopen. OCC staat voor Orsières-Champex-Chamonix, wat dus de startplaats in Zwitserland, een plaatsje onderweg en de finishplaats in Frankrijk is.
 Totaal moesten we 3300 hoogtemeters overbruggen verdeeld over twee 2000 m hoge bergen, een kleintje van 1600 m en ten slotte nog een van 1800 m

In het begin was het nog wat fris dus ik had een truitje aan, maar na 2 km rustig hardlopen kwam de eerste steile klim, brak de zon door en werd het heet, zodat mijn trui uitkon en de stokken uit mijn rugzak.

De eerste steile klim

Met een regelmatige, flinke pas ging ik zonder problemen omhoog en haalde zo veel mensen in. Na zo'n 8 km was de top en konden we vrij goed naar beneden lopen. Het was geen technisch parcours zodat ik km tijden haalde van tussen de 5 en 9 minuten. Op 13 km begon de klim naar La Giète en dit was steiler en moeilijker dan eerst, maar ik kwam goed boven. De afdaling was nu echter moeilijk. Ik ben dan zo'n beetje de langzaamste; daar ben ik niet goed in. Terwijl sommigen in volle vaart naar beneden rennen. Op 24 km na 4:30 u was de ravitailleringspost waar ik me tegoed deed en vrij lang uitrustte en ook maar even een Whatsappje stuurde naar het thuisfront. Direct daarna weer 800 m omhoog over 6 km met op de top een prachtig uitzicht op bergen met sneeuw en gletsjers.

Prachtige gletsjers

Dit was nog redelijk beloopbaar

Daarna een lange afdaling die aan het eind heel steil en vervelend werd. Gelukkig weer een drankpost om dan aan de laatste klim te beginnen. Net als een paar weken geleden in Verbier kreeg ik weer een zeer hoge hartslag bij het beklimmen van de steile helling. Om de 100 hoogtemeters moest ik even een paar minuten rusten. Na het kleine bergje kwam echter nog een grotere. Heel rustig aangedaan en gerust wanneer dat nodig was. Bij de vierde stop eindelijk eens een gel met cafeïne genomen en heel veel gedronken. Daarna ging het opeens stukken beter alsof mijn hart gewoon te weinig energie had om goed te pompen. Ik kon nu weer met rustige stappen omhoog en mijn hart bleef normaal. Dan eindelijk de top met nog een drankpost en nog 8 km te gaan. De eerste kilometers zijn erg zwaar, zeer moeilijk om te lopen. Doe zo'n 12 tot 14 minuten over een kilometer, maar op gegeven moment kan er met een flinke wandelpas naar beneden worden gelopen. Dan eindelijk een vlak en breder pad waar ik weer vaart kan maken.
Ik ben zelf verbaasd dat het dan nog zo goed gaat. Ik haal veel mensen in die wandelen of heel langzaam hardlopen. De laatste kilometer in Chamonix was erg leuk. Veel mensen langs de kant die aanmoedigen en klappen. Ik finish uiteindelijk in de officiële tijd van 12:13:36. Ik krijg m'n finishers T-shirt, vind een douche en krijg een maaltijd en check in in een hotel.
Vrijdagochtend kost het me 4 uur om met een boemeltrein met veel overstappen weer terug te komen in Orsières waar mijn auto stond. Doorgereden naar ons chalet in Porlezza, Italië en daar een rustig weekend doorgebracht.

De route van de OCC

Basler Bruggelauf (16.1 km)

Het was gisteren prachtig weer met volop zon maar niet te warm en dus een goede dag om de Basler Bruggelauf te lopen. Er zijn 5 bruggen in Basel en die gingen we allemaal een keer over; een brug twee maal en een andere brug 3 maal. Totaal gingen we dus 8 keer de Rijn over; een soort Bridge to Bridge maal 4 dus. Maar in deze loop van ook 16.1 km zitten 5 a 6 pittige klimmetjes waardoor de vaart eruit gaat. Totaal maar 108 hoogtemeters maar toch. Vorig jaar had ik deze race ook al gelopen en finishte toen in 1:18:11. Ook toen had ik de dag ervoor een andere loop gedaan, de 26,1 km Glacier3000 bergloop.
De meeste kilometers kon ik onder de 5 minuten lopen behalve de 13e km toen we nog een brug met een flink hoogteverschil over moesten en het 5:03 werd. Ik finishte nu iets sneller dan vorig jaar in 1:16:55, maar toen had ik een sanitaire stop. Was heel tevreden dat ik dit tempo had kunnen vasthouden na de inspannende halve marathon van zaterdag. Daarna rustig naar huis gefietst en niets meer gedaan.
Afstand: 16.1 km; Tijd: 1:16:55; Tempo: 4:47 min/km (range 4:19 - 5:04); Snelheid: 12.5 km/uur; Hoogtemeters: +108

Emmentaler Halbmarathon

Vanochtend naar het plaatsje Langnau im Emmental in het kanton Bern gereden om een halve marathon te lopen. Om 11 uur was de start met zo'n 200 lopers en al heel gauw moesten we klimmen. Niet heel steil dus ik kon blijven hardlopen en daarbij haalde ik heel veel mensen in. Na het eerste stukje asfalt kwamen we al gauw op een grindpad en later liepen we veel over weilanden waarbij we soms door diepe modderpoelen moesten. Ook single track paden door het bos die technisch moeilijk waren; het leek wel een trail. We kregen nu ook steile heuveltjes die ik wandelend opging. Het ging dus niet snel; op 10 km had ik al 1:10 gelopen. Daar was ook het hoogste punt van 1317 m en we aren op 800 m hoogte begonnen. Er volgde een technisch moeilijke lange afdaling over een smal glibberig pad. Ik ging soms maar een stapje opzij om de snelle jongens langs te laten. Maar op de wat betere stukken kon ik volle vaart. Het was een mooi landschap met steile heuvels en groene alpen waarin de koeien stonden die de melk voor de kaas leveren. Het was nu bewolkt maar met helder weer moet je de besneeuwde Alpen kunnen zien.

Met mooi weer zie je de Alpen

De laatste paar kilometer was weer asfalt en vrij steil naar beneden en dat loopt dan niet lekker. Pas het allerlaatste stuk van 500 m was vlak en daar kon ik weer goed tempo maken. Ik finishte in 2:09:30; sneller was voor mij niet mogelijk. Het was een prachtige loop en ga hem zeker nog een keer doen.

Over de alpenweiden

Steile heuvels