TAR dag 8 + 1: Sexten - Velp (960 km, 11:00 u)

Pasta eten met de broers Ward en Tjerk die het niet gered hebben en Pieter die het zonder zijn maatje heeft

 uitgelopen.

Na de pastaparty en het feestje gisteravond met de uitreiking van het finishers T-shirt (met natuurlijk veel klein leed bij degenen die het niet gehaald hebben), live muziek en veel bier moesten we vanmorgen weer vroeg op om de bus van 7:30 u naar München te nemen. Deze tocht duurde 5 uur en we waren even bang dat we onze vlucht zouden missen, maar alles liep gesmeerd. Op Schiphol reden geen treinen maar we werden opgehaald door de vrouw en dochter van Edwin want ze hadden een familiefeestje in de buurt. Ze hebben mij met mijn loodzware tas gedropt op het station van Breukelen en in Arnhem stond mijn zoon me op te wachten. Hij heeft me naar huis gereden en voor me gekookt. De eerste spullen in de was en e-mails lezen. Ik voel me prima en helemaal niet moe; moet misschien nog komen. Goed uitrusten in ieder geval de komende dagen.

Alle lopers met hun finishers T- shirt op het podium.

GEFINISHED!!! TAR dag 8: Villabassa - Sexten (34,1 km, 1269 hm, 5:05 u)

Op de 8e en laatste etappe van de TAR gingen de eerste  15 km voornamelijk over asfalt met een hoogteverschil van 200 m, dus dat legden we af in 1:30 u. Vervolgens kregen we een flinke klim naar het 2400 m hoog gelegen Dreizinnenhutte. We liepen door een schitterende omgeving met uitzicht op de Dreizinnen. De afdaling was technisch moeilijk en we wandelden dus naar beneden. Verversingspost 3 lag op 6 km van de finish en dat liepen we weer op een rustig tempo van 9 - 10 km/uur. Even een foto gemaakt bij het laatste bordje met '1 km to go' en toen naar de finish gerend. Na 5:05 u voltooiden we de laatste etappe van de TAR. We omhelsden elkaar en werden door iedereen gefeliciteerd. Ik was best wel emotioneel en de tranen glibberden over mijn wangen. Ergens een biertje gehaald en naar de overige finishers gaan kijken. Iedereen vierde het op zijn eigen manier. Sommigen droegen elkaar over de finish, anderen maakten een dansje en veel kwamen met de vlag van hun land aan het eind.  We zijn reuze trots dat we dit volbracht hebben zonder enige schade. Zeker 1/3e van de lopers heeft het niet gehaald. Vanavond de pastaparty en dan krijgen we ons finishers T-shirt uitgereikt. Morgen weer naar huis en bedenken wat we hierna gaan doen.

TAR dag 7: San Vigilio - Villabassa (41,8 km, 1956 hm, 8:01 u)

Het was vandaag de zwaarste etappe en dat begon al na 10 minuten toenwe van de openbare wegeen grindpad langs de rivier opgingen. Het was heel vlak maarer was net een steen die erboven uitstak. Ik ging plat naarvoren met een enorme smak. Er is een grote saamhorigheid onder de lopers, dus een raapte mijn stokken op en twee anderen sjorden me omhoog. Een knie met een grote wond waar het bloed uitstroomde, de andere knie zeer pijnlijk en ook mijn handen deden erg zeer. Maar goed gewoon verder.  De eerste 12 km tot verversingspost 1 was goed te lopen; we deden dat in 1:15 u. Het bloed was opgedroogd en de knie deed geen pijn meer. Mijn handen deden nog wel zeer, blauwe plekken op de muis van de hand en toen we daarna de berg Forcella gingen beklimmen kon ik mijn stokken moeilijk vasthouden. Het was weer een lange klim tot 2400 m en een technische afdaling door het bos. Het was nog steeds leuk om te lopen omdat we nu door een heel ander gebied gingen: de Dolomieten met grote grillige rotsmassieven. Uiteindelijk kwamen we bij een meer uit met prachtig blauw-groen water. We liepen er omheen en begonnen aan de tweede beklimming van de dag naar 2200 m. Dit was zeer steil en ik kwam maar heel langzaam vooruit. De afdaling was zeer zwaar en hebben we helemaal gewandeld. We moesten over enorme rotspartijen en een heel lang stuk over losse steenslag. We werden regelmatig ingehaald door lopers die dit hardlopend konden. Zoals altijd konden we het laatste vlakke stuk (6 km deze keer) op een tempo van 10 km/uur afleggen en haalden we veel mensen in die ons eerst zo hard voorbij waren gegaan. Na de finish naar de eerste hulp om mijn wonden te laten schoonmaken en daarna een massage. Geen pastaparty vanavond maar een lekkere steak in het hotelrestaurant.
Morgen nog een etappe van 33 km en dan zit het erop!

TAR dag 6: Sandin Taufers - San Vigilio (38.5 km, 2289 hm, 6:24 u)

Vandaag op dag 6 begonnen we in vak B omdat we geklommen waren in het klassement. De eerste 5 km waren over de wegen vlak en we liepen een hoog tempo van wel 12 km/uur. Het eerste bergje met een hoogte verschil van 500 m was zwaar en we deden er 40 minuten over. Daarna was er een redelijk makkelijke afdaling over een mooi maar smal bospad. Vervolgens konden we weer in tempo verder over zo'n 13 km met slechts een paar kleine bultjes. Na de tweede feed zone kwamen we bij 23 km voor de grootste klim te staan van de TAR; over een afstand van 7 km moesten we 1400 m omhoog. Het ging over een weg met grind en soms losse stenen, zo nu en dan via een bospad. We kwamen in een goede cadans en hielden dat nijna 2 uur vol. Boven verwelkomt door het ontvangstcomitee met bellen en toeters. Bij de afdaling daarna kreeg ik het moeilijk, want mijn knieen protesteerden tegen al dit geweld. De laatste 5 km waren over de weg en aan het eind konden we nog een eindsprint inzetten. We waren nu 7e in het senior master klassement en bleken dat ook overall te zijn; in de totale rangschikking staan we 119e. Ondertussen zijn al 70 teams uit de rangschikking omdat een van de lopers is uitgevallen met een blessure.
Mijn foto's zijn hier te zien.

TAR dag 5: Prettau - Sand im Taufers (32.8 km, 2100 hm, 6:47 u

De afgelopen twee dagen lukte het me niet om een blog te achrijven door een falend internet. Vandaag op mijn 57e verjaardag etappe 5 gelopen van Prettau naar Sand in Taufers, eiden in Zuid-Tirol, Italie. We gingen al snel een heuvel op waar de beste honderd lopers doorrennen zonder stokken en de rest snelwandelend omhoog gaat met behulp van stokken. We bleven op 1600 m hoogte rennen oer brede onverharde wegen totdat we bij een hoge berg kwamen en we naar 2500 m moesten klimmen over allemaal losse stenen. Het was een prachtige klim in de zon in een prachtige omgeving. Uiteindelijk werdwn we verwelkomd door twee mannen met toeters en vlaggetjes. De afdaling daarna was moeilijk maar we konden goed vaart maken. We krijgen dit soort afdalingen steeds beter onder de knie. Bij de zogenaamde feed zones prop ik me vol met stukjes tomaaten komkommer gedoopt in zout, partjes sinaasappel, cake met chocola, ewn halve energybar, een stuk watermeloen, een beker water en een handje gemengde noten mee voor onderweg. Erg gevarieerd, maar het blijft allemaal zitten. Na nog een steile berg omhoog en een technisch zeer zware afdaling kwamen we na 32.8 km in Sand in Taufers aan in 6:47 u. Bij het binnenkomen werd Happy Birthday gespeeld en ik kreeg een fles prosecco van de organisatie. Na het douchen in het hotel hebben we een glas genomen. Na pastaparty en blogs schrijven weer op tijd in bed. We voelen ons nog steeds goed zonder klachten. Ik heb alleen 3 blareen op mijn tenen.

TAR dag 2: St. Johann im Tirol - Kitzbuhel (34.5 km, 1750 hm, 6:50 u)

De route op dag 2, flinke hellingen en moeilijke afdalingen.

De WIFI werkte erg slechts op mijn tablet. Kijk op de blog van Edwin voor het verhaal van vandaag : www.lekker-weg.com

TAR dag 1: Ruhpolding - St. Johann im Tirol (51 km, 1660 hm, 7:36 u)

Nadat we onze tassen hadden afgegeven en een vroeg ontbijt stonden we al om 8:00 uur bij de start. Beetje praten met andere Nederlanders en foto's maken. Toen ging de startmuziek aan en steeg de spanning. Eindelijk mochten we weg. Na 500 meter op de openbare weg gingen we een mooi pad langs de rivier op. Hier was het prima lopen. Overal liepen lopers in tweetallen met vaak ook dezelfde outfit. Na 11 km was de eerste 'feed post' zoals dat hier noemen waar alles te krijgen was. We stopten ons dus goed vol. De stokken werden nu uit de rugzak gehaald want we begonnen aan een flinke helling. Het begon ook te regenen, maar te weinig om onze regenjassen aan te doen. Ondanks de heuvels maakte we goede progressie; de eerste 25 km deden we in iets minder dan 3 uur. Boven liepen we door de wolken en hadden weinig uitzicht. Na 30 km begon echter een verschrikkelijke afdaling van 6 km lang over een heel smal modderpad met boomwortels, stenen en kuilen. Soms kon je een heel klein stukje hardlopen, maar verder vereiste het volledige concentratie. Daarna kwam een lange steile helling over een kiezelweg, maar met hulp van de stokken gingen we wandelend omhoog. Proberen in cadans te blijven en stug doorgaan
. Na het hoogste punt weer een moeilijke afdaling met ook een overtocht door de beek. Door al die moeilijke stukken waren we heel wat tijd verloren, op 40 km hadden we al 6:30 gelopen. Op 43 km kwamen ww beneden bij de rivier op een mooi pad te lopen. We konden op een langzaam tempo goed lopen en haalden heel wat mensen in die aan het wandelen waren. We finishten na 7:36:28 u na volgens de Garmin van Edwin 51.4 km. Er was prima verzorging bij de finish dus we deden ons tegoed aan soep, cola, bier en chocola. Het hotel was toen nog 10 minuten lopen, maar onze tas stond klaar en we konden douchen. Nog even naar de pastaparty en direct terug naar het hotel en vroeg naar bed.

Foto's komen nog